زمین کردستان زیر پای جدایی طلبان کومله و دمکرات داغ شد

عقب نشینی دمکرات و کومله از زد و بندی بنام توافق

آکام نیوز:در روزهای اخیر و به دنبال انتشار “زد و بندی بنام توافقنامه مشترک میان حزب منحله و تجزیه طلب دمکرات کردستان ایران و گروهک تروریستی و تجزیه طلب کومله شاخه عبدالله مهتدی” و در کنار بازتابهای گسترده آن در رسانه های این دو گروه تجزیه طلب و در بوق و کرنا کردن به تفاهم رسیدن شان در سطح وسیعی از سایتهای اینترنتی و فیس بوک،موجی از واکنش های بسیار تند رسانه ای،حزبی و مردمی نیز در خصوص مفاد این توافقنامه به راه افتاده است.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آکام نیوز،مخالفان توافقنامه دو حزب کومله و دمکرات کردستان که اکثریت قریب به اتفاق احزاب اپوزیسیون کرد و فارس را تشکیل می دهند،به صراحت اعلام کرده اند که نیت اصلی سران کومله و دمکرات که در اصل امضا کنندگان این توافقنامه هستند؛ جدایی خطه کردنشین ایران،از جغرافیای سیاسی ایران،تجزیه طلبی و از هم گسستن تمامیت ارضی ایران است.

موج گسترده اعتراضات به توافق نامه کومله و دمکرات به حدی وسیع و زیاد بود که کومله و دمکرات ناچار شدند حتی در اطلاعیه های یکی پس از دیگری خود و در متن اطلاعیه های خود،به صراحت اقرار کنند که اکثریت قریب به اتفاق احزاب اپوزیسیون کرد و فارس مخالف این توافق نامه هستند.

در همین حال دو حزب تروریست منفعل در کردستان عراق، کومله و دمکرات کردستان ایران روز چهارشنبه  بیست و دوم شهریور ماه جاری، با انتشار بیانیه شتاب زده و عجولانه ای، در یک عقب نشینی آشکارا،مفاد تفاهم نامه اخیر خود را،انکار کردند! و یا به نوعی از مفاد این توافق نامه عقب نشینی کردند!

کومله و دمکرات در پاسخ به واکنش گسترده احزاب اپوزیسیون کرد و فارس،در بیانیه روز چهارشنبه ۲۲ شهریورماه،خود را از اتهام جدایی طلبی مبرا دانسته و گفته اند که همچنان که در توافقنامه دو حزب آمده، هدف مشترک این دو حزب تامین خواسته های برحق مردم کرد در چهارچوب یک  ایران آزاد، دموکراتیک، فدرال و سکولار است!

عبدالله مهتدی، دبیر کل حزب کومله که توافقنامه مردادماه با حزب دمکرات کردستان ایران را امضا کرده است، پیش از این در گفت و گو با رادیو فردا تاکید کرده بود که «موضوع فدرالیسم برای ایران، شعار ده ساله دو حزب کردستان و کومله بوده است.»

وی گفته بود که «نبایستی سوء تفاهمی پیش بیاید. خودمختاری شعار گذشته حزب کومله کردستان ایران و هم حزب دمکرات بود ولی الان نزدیک به ده سال است که فدرالیسم برای همه ایران و از جمله برای کردستان، شعار هم حزب کومله ایران و هم حزب دمکرات است.

هر  دوی این احزاب به کرات اعلام کرده اند که تجزیه ایران را مد نظر دارند و خواست آنها جدایی کردستان از ایران است و عبدالله مهتدی نیز در این مورد گفته که «هیچ چیز جدیدی که از طرف دو حزب مطرح شده باشد و بدعتی باشد، با کمال اطمینان می توانم بگویم که در این بیانیه وجود ندارد.»

همچنین در پی امضای توافق نامه ای مشترک میان رهبری دو سازمان “حزب دمکرات کردستان ایران” و “کومله” جمعی از فعالان سیاسی و مدنی با انتشار بیانیه ای مرزبندی “روشن” و “قاطع” خود را با این توافق نامه اعلام کرده و تاکید کرده اند: حفظ استقلال و تمامیّت ارضی ایران، سرآغاز هر کارپایۀ سیاسی است.

در بخشی از این بیانیه تصریح شده است: در توافق‌نامه دو سازمان کرد ایده‌هایی طرح شده که خواه ناخواه یکپارچگی ملی ایران را زیر سؤال می‌برد. چنین اقدامی بیش از هر چیز دیگر، مجوزی برای تشدید سرکوب خواهد بود و هدف اصلی آن منزوی کردن نیروهای سیاسی دموکراسی‌خواهی است که در کردستان حضور دارند.

در توافق‌نامه دو سازمان کرد ایده‌هایی طرح شده که خواه ناخواه یکپارچگی ملی ایران را زیر سؤال می‌برد. تقسیم ایران به ملت‌های گوناگون و سپس تکیه بر “اصل حق ملل در تعیین سرنوشت خود”، جز جداسری این “ملت‌ها” و تشکیل چندین “دولت ملی” به تعداد اقوام ساکن ایران، فرجامی ندارد با توجه به این درک نادرست و خطرناک از مسئله ملی است که ما امضاکنندگان این بیانیّه، از همۀ سازمان‌های سیاسی آزادیخواه، محافل فرهنگی و تشکلات مدنی می‌خواهیم که ضمن افشای این گونه تلاش‌ها، با هرنوع جدایی‌طلبی قاطعانه مرزبندی کنند.

این بیانیه به امضای جمع کثیری رسیده که از جمله آنها می توان از:ابوالحسن بنی صدر،دریادارهوشنگ آریان پور؛دکتر سیروس آرین پور؛ابوالفضل اردوخانی؛ کمال ارس ؛دکتر محمد برقعی؛ دکتر بهروز بیات؛ جمشید بیاتی؛ بیژن پوربهنام؛دکتر مهرداد درویش پور؛ شیرین دخت دقیقیان و حسن یوسفی اشکوری نام برد.همچنین ابوالحسن بنی صدر در این خصوص می نویسد:

به امضاء کنندگان گرامی عرض می کنم که بنا نداشته ام و ندارم اعتراضیه ها و بیانیه ها و فراخوان ها را امضاء کنم. الا اینکه پای استقلال ایران و آزادی مردم ایران به میان است.به همین خاطر برای اولین بار وقتی تمامیت ارضی ایران را توسط گروههای کومله و دمکرات در خطر دیدم و دیدم این دو حزب کردی در حال تجزیه ایران هستند، این اعتراضیه و نقد و هر اعتراضیه و نقد دیگری بر تجزیه طلبی را برحق می دانم و با این و آنها موافقم. تحول از طریق مردم و با شرکت و به دست مردم، با تجزیه طلبی ناسازگار است. مراجعه به قدرت خارجی محور کردن آن در سیاست داخلی و باز کردن دست آن در امور کشور و بستن دست مردم است. در عوض، همگرائی در درون توانائی است و همگان را به این همگرائی فرا می خوانم.

“ابوالحسن بنی صدر”

همچنین در ادامه واکنش ها به توافق نامه کومله و دمکرات،نشریه اینترنتی روز آنلاین در مقاله ای به قلم مرتضی کاظمیان این چنین نوشته است:«در توافقنامه به جز چند مورد ، یادی از ایران و کشوری که دو حزب خود را برخاسته از آن می دانند نشده است.

در چند جا نیز کلمه کشور در متن آمده که مشخص نیست ناظر بر ایران امروز است یا ایران فردا یا کردستان فردا.»

بابک امیرخسروی، عضو پیشین کمیته مرکزی حزب توده ایران در گفت‌وگو با رادیو فردا این نکته را به شیوه دیگری عنوان کرده و نیت دو حزب کرد ایرانی را «جدایی‌طلبی و تجزیه ایران» نامیده است.

خسروی می گوید «به نظر من کاملا روشن است. این توافقنامه بین دو حزب کردستان ایران و کومله، یک پلاتفرم تجزیه و پاره پاره شدن ایران است.مردم کردستان ایران همیشه گفته اند،ایرانی هستند،خود را ایرانی می دانند و هرگز خواهان جدایی از ایران نیستند و نمی خواهند بلایی که بر سر کردستان عراق بعد از خودمختاری آمد بر سر آنها هم بیاید و کمکها و بودجه مرکز،به آنها قطع شود چون در اینصورت هیچ کشوری،حتی کشورهایی که خود را امروز مدافع کردها می دانند،حاضر نیستند این ریسک را کرده و به کردستان ایران،پول و بودجه تزریق کنند،چون کردستان،دولت نیست و هرگز نخواهد شد.»

وی می افزاید «در آن سند حتی یک بار اسم ملت ایران نیامده است بلکه برعکس، از ملت کرد و ملل ساکن ایران صحبت می شود. از جنبش رهایی بخش ملت کرد سخن می رود که این اصطلاحی است که معمولا ویژه ملت های زیر سلطه و مربوط به روابط استعماری و رابطه مستعمره و مستعمره‌دار است. این چیزی جز تکه پاره کردن ایران نیست.»

به هر حال تازه ترین بیانیه حزب کومله و دمکرات کردستان ایران،در یک عقب نشینی آشکارا، اتهام های جدایی طلبی را رد کرده است،آنها در زمان این عقب نشینی شتاب زده،بعد از واکنش های منفی به توافق نامه،فراموش کرده اند،که امروز از مفاد این توافق نامه عقب نشینی کردند! اما نمی توانند که اصل توافق نامه را تغییر دهند!در اصل این توافق نامه که عقب نشینی صورت نگرفته!اصل توافق نامه حرف دیگری می زند،یعنی جدایی طلبی و به مخاطره انداختن تمامیت ارضی ایران.

توافق‌نامه مشترک کومله و دمکرات حتی دادِ چپی ها را هم در آورد.

توافق‌نامه‌ی مشترک دو حزب “کومله کردستان ایران” و “دموکرات کردستان ایران”، آنقدر مضحک و تخیلی است که حتی داد احزاب اپوزیسیون کرد و نیروهای دیگر مخالف جمهوری اسلامی را هم در آورده است.

هرچند در توافق‌نامه تصریح شده که “بدون سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی، تحقق دمکراسی و حقوق ملی ملیت‏های ایران، به ویژه ملت کرد تحقق نخواهد یافت”، اما با کمال تعجب، جا‌به‌جای متن، تمرکز تنها بر “کردستان” است. آیا رهبران دو حزب، مشکل مردم کردستان را متفاوت از مشکل مردم سیستان و بلوچستان یا آذربایجان و خوزستان و مازندران و کرمان و دیگر نقاط ایران می‌دانند؟»…

… افزون بر این‌ها، تاکید دو حزب بر تعابیر و مفاهیمی چون: “مقاومت ملی”، “جنبش رهایی‌بخش ملت کرد”، و “فدرآلیسم ملی” و نیز اشاره به این برنامه برای فردای ایران ‌که “شناساندن مشکلات و مطالبات ملت کرد در کردستان ایران به جامعه‏ی بین‏المللی و کسب حمایت سیاسی برای جنبش رهایی بخش ملت کرد، و سازماندهی اقدامات دیپلماتیک مشترک در سطح جهانی”؛ آیا نسبتی با تمامیت‌ ارضی کشور، و هم‌زیستی کردها با دیگر اقوام ایرانی، و پیوند ملی ذیل “دولت ـ ملت” ایران برقرار می‌کند؟

اجمال سخن آن‌که بی‌گمان احترام به هویت متکثر ایرانیان و رعایت حقوق تمام شهروندان ایران (ازجمله پاس‌داشت زبان مادری، رعایت حقوق اساسی، بهره‌گیری حداکثری از توان کارشناسی و نخبگان منطقه، احترام به باورهای دینی، رفع تبعیض‌های ظالمانه و نفی نگاه توطئه‌محور، و اعتلای فرهنگ و هنر بخش‌های گوناگون کشور) به‌ نوبه‌ی خود و برای تمام نیروهای ملی و دموکراسی‌خواه مهم و ارزشمندند؛

اما این‌که اولویت (نفی اقتدارگرایی) به حاشیه رود، و نگاه از “داخل” و بضاعت نیروهای سیاسی و پتانسیل جنبش اجتماعی، به “خارج” سوق یابد، نسبتی با گذار به دموکراسی متکی بر سرمایه‌های انسانی کشور ندارد. به‌نظر می‌رسد بخشی از مشکل، به این ارزیابی دو حزب ـ در مقدمه‌ی توافق‌نامه ـ برمی‌گردد: “افول جنبش سبز”.

در همین حال بابک امیرخسروی، عضو پیشین کمیته مرکزی حزب توده ایران نیز در گفت‌وگو با رادیو فردا این نکته را به شیوه دیگری عنوان کرده و نیت دو حزب کرد ایرانی را «جدایی‌طلبی» نامیده است.

خسروی می گوید: «به نظر من کاملا روشن است. این توافقنامه بین دو حزب کردستان ایران و کومله، یک پلتفرم تجزیه و پاره پاره شدن ایران است.»

وی افزود: «در آن سند حتی یک بار اسم ملت ایران نیامده است بلکه برعکس، از ملت کرد و ملل ساکن ایران صحبت می شود. از جنبش رهایی بخش ملت کرد سخن می رود که این اصطلاحی است که معمولا ویژه ملت های زیر سلطه و مربوط به روابط استعماری و رابطه مستعمره و مستعمره‌دار است. این چیزی جز تکه پاره کردن ایران نیست.»

یادآور می‌شود اگر چه اعضای این دو گروهک کوچک در بیانیه جدید خود،و در عقب نشینی از مواضع خود،سخنی از تجزیه ایران نگفته اند اما در متن اصلی توافق نامه به دنبال تجریه ایران هستند. چنان‌چه در بند ۲ و ۳ این توافق‌نامه این موضوع قابل مشاهده‌ است. در این دو بند می‌خوانیم:

هر دو طرف اعتقاد کامل به جدایی نهاد دین از دولت دارند و بر این باورند که حاکمیت آینده کردستان و قانون اساسی کشور بر پایه‏ی اصول دمکراسی، منشور جهانی حقوق بشر و حقوق سیاسی و ملی کردستان تدوین گردد. همچنین آزادی مذهبی و اعتقادات مختلف در کردستان را حق مشروع و انکارناپذیر تمام ساکنان کردستان می‏دانند.

هر دو طرف بر برابری کامل حقوق زنان با مردان در تمام زمینه‏های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، خانوادگی و … در جامعه تأکید می‏ورزند و خود را مدافع قانون مدرن و مترقی و انسانی در این زمینه می‏دانند و برای تصویب آن تلاش خواهند کردتوافقنامه اخیر میان “حزب دمکرات کردستان ایران” و حزب “کومله‏” کردستان ایران گواهی می دهد که رهبری این دو جریان سیاسی،نه در جهت مسائل کشوری؛ بلکه در چارچوب تنگ مسائل بومی و فرقه ای می اندیشند.

این توافقنامه از جنبش رهایی ‏بخش ملت کرد در کردستان ایران سخن می گوید. تو گوئی انگار وضعیت در ایران بگونه ای ست که هر کس گلیم خویش را باید از آب بیرون بکشد و وقعی ننهد به حفظ تمامیت و یکپارچگی کشور. علیرغم نکات مثبت در این توافقنامه، این دو جریان ناسیونالیسم ِبومی گرا؛از شعار فدرالیسم ملی- جغرافیایی برای حل مسئله‏ ی ستم ملی در کردستان تبعیت می کنند و بجای آزادیهای فرهنگی اقوام ایرانی؛ از راهکاری جدائی طلبانه الهام می گیرند. آنها از کسب حمایت سیاسی برای جنبش رهایی‌بخش ملت کُرد، سخن می گویند؛ تو گوئی تافته جدا بافته ای هستند که ایشان را کاری نیست با ایران بزرگ.

پس از خونریزی های متمادی میان این دو جریان، حالا کومله و حزب دمکرات به راهـُبرد انتخابات آزاد گرویده اند و هر دو طرف بر این باورند که حل مشکلات از طریق دیالوگ و به شیوه‏ سیاسی و به دور از هر گونه خشونت‏ طلبی بهتر قابل حل و فصل می باشد.

علیرغم نکات مثبت، منتهی شعار فدرالیسم به عنوان راه حل مسأله‏ اقوام ایرانی و اقدام در جهت برگزاری کنگره‏ ملیت‌های ایران فدرال، همه و همه نشانگر بیراهگی و اقدامات عجولانه دو رهبری افراطی در توطئه تجزیه ایران محسوب می شود..

مردم کردستان از این نوع توافق نامه های کاغذی و پوشالی بسیار شنیده و دیده اند! و دیگر حنای کومله و دمکرات برای مردم رنگی ندارد. تأسف اما در این است که کومله و دمکرات مردم را نادان فرض می کنند و با بیانیه های سرتاپا غیرواقعی به هراس افکنی و گمراه کردن افکار عمومی میپردازند و فضای بدگمانی و دشمنی را در میان مردم کردستان ایران دامن می زنند.

امضاکنندگان توافق نامه کومله و دمکرات،مهتدی و هجری، از همان قدم اول با شعار “جنگ با تمامیت ارضی” و ” تجزیه طلبی” یعنی حربه هایی که تاکنون برای گمراه کردن مردم و منحرف کردن افکار عمومی از تمام انشعابات داخلی و اختلافات عمیق تشکیلاتی شان، در کردستان عراق بوده  و برای آنکه افکار عمومی را از وجود اختلافات و کشمکش های داخلی شان،دور سازند،هر از چند گاهی با طرح چنین کاغذ بازی هایی،(نظیر توافق نامه اخیر کومله و دمکرات)وارد میدان می شوند و چنین نامسئولانه به تحریک احساسات و گاها نیز چرخاندن چماق تهدید متوسل می‌شوند و بدون هیچ دغدغه اخلاقی خود را با سرویس های جاسوسی بیگانه همصدا و هم شعار قرار می دهند.

این نوع توافق نامه های پوشالی و تبلیغات نامسئولانه و غیردموکراتیک تنها فضای سیاسی را مسموم و متشنج کرده و افراط گری و خوی تجزیه طلبی را در همه سو تقویت می کند.

در ادامه موج  مخالفت ها با توافق نامه اخیر کومله و دمکرات، روز گذشته نیز بخشی از اپوزیسیون ایرانی از جمله سلطنت طلبان، پان ایرانیست ها و برخی از جریان های چپ گرا به توافق نامه احزاب دمکرات کردستان ایران و کومله کردستان ایران واکنش تندی نشان داده و متن این تفاهم نامه را به عنوان زمینەایی برای تجزیه ایران قلمداد نمودند.

دهها تن از فعالان کرد نیز در واکنش به این مواضع، با تاکید بر اینکه کومله و دمکرات،نماینده مردم کردستان نیستند، ادامە حیات در چهارچوب مرزهای ایران را برای ملت کرد امری لازم و واجب دانستند

تعدادی از ایرانیان نیز در واکنش به این توافق نامه در بیانیەایی تحت عنوان ” حفظ استقلال و تمامیّت ارضی ایران، سرآغاز هر کارپایه سیاسی است “، از همە سازمان های سیاسی “آزادی خواه” خواستەاند با هرنوع جدایی‌طلبی قاطعانه مرزبندی کنند.

در چنین وضعی بود که زمین زیر پای عبدالله مهتدی سرکرده گروهک تروریستی و تجزیه طلب کومله  و مصطفی هجری سرکرده حزب منحله و تجزیه طلب دمکرات کردستان ایران داغ شد.

 

نخستین نفری باشید که برای این مطلب نظر ارسال می‌کند.!

نظر خود را ارسال کنید

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.