بی پرده با رامبد لطف پوری (مصاحبه و گفتگو)

ديارو ناديار

    یکی از قابلیت های درخور توجه سایت دیار و نادیار ماهیت نقد و فضای آزاد انتقادی آن بر مبنای کشف حقایق می باشد. شاید خوانندگان و کاربران متعدد سایت بارها مطالب درخور توجهی را ارسال نموده باشند که درج نگردیده است. علت آن هم این است که امکان بررسی صحت و سقم خبر میسر نبوده و صلاح ندیدیم در خصوص چیزی که به آن شک داریم و یا از صحت آن مطمئن نیسیتیم در سایت درج نماییم.

با این رویکرد حتی پس از درج مطلب، به فرد مورد نقد قرار گرفته این اجازه داده می شود تا از خود دفاع نموده و حقایق را بیان نماید. آن گاه سایت این اطمینان را به مصاحبه شونده می دهد که نظرات او را بدون دخل و تصرف درج نماید.

حتی ما پیش از آنکه مطلبی در خصوص برخی شخصیت های حزبی درج نماییم با آنها به هر نحو (ایمیلی و تلفنی) تماس و سعی بر پرسیدن اصل مطلب داشتیم لکن یا پاسخ قانع کننده ای نداشتند یا اصولاً در مهلت تعیین شده پاسخی به خواست ما ندادند و آنگاه مجبور می شدیم مطلب را بدون تأیید آنها در سایت درج نماییم. (البته هنوز هم راه نقد و انتقاد و ارسال نظرات دفاعی برای تک تک آن افراد محفوظ است)

یکی از نمونه های مورد اشاره شخص رامبد لطف پوری است. پیش از آنکه مطالبی در خصوص ایشان درج نماییم، چندین بار با او تماس گرفتیم تا اصل ماجرا را جویا شویم. وی یا جواب نداد و یا اینکه به انحاء مختلف از مصاحبه طفره می رفتند تا اینکه طی درج چندین مطلب در خصوص نامبرده، او حاضر به مصاحبه اینترنتی گردید.

در خصوص کم و کیف مصاحبه و نحوه آن چیزی نمی گوییم. در ادامه شما خوانندگان عزیز را به مصاحبه ترتیب داده شده با وی دعوت می کنیم . همانطور که به رامبد لطف پوری قول دادیم، این مصاحبه مسنجری بدون هیچ دخل و تصرفی درج گردیده است!

با ما باشید بی پرده این شما و این هم رامبد لطف پوری :

دیار ونادیار : با سلام

رامبد : به خیر بین، بفرمایید.

دیار ونادیار : از این که وقتتان را به ما دادید و زحمت مصاحبه را متقبل شدید ممنونم. اگر امکان دارد فارسی صحبت کنید.

رامبد : اول بگویم من نه هیچ علاقه ای به مصاحبه با شما دارم و نه اعتقادی به شما و سایتتان و افکارتان و ایدئولوژی و مرامتان

دیار ونادیار : چرا به چه دلیل ؟ مگر ما غیر از حقایق می نویسیم؟ اصلاً پس چرا مصاحبه با ما را پذیرفتید!

رامبد : شما مزدور و جیره خوار جمهوری اسلامی هستید. شما آن طرف در ناز و نعمت نشسته اید و خلق کورد اینجا به دنبال مبارزه برای حقوق مشروع و تاریخی اش است. شما حقوق ملت ها را پایمال کرده اید. بین کورد و ترک و عرب تفرقه انداخته اید تا حکومت کنید اگر راست می گویید این صحبت های من را هم در سایتتان بنویسید!

دیار ونادیار : ای با با دل پری داری؟ جواب سوال ما را ندادی؟ چرا مصاحبه با ما را پذیرفتی؟

رامبد : علت همان اراجیفی است که در سایتتان راجع به من نوشته اید. شما دارید فضا را وارونه جلوه می دهید انگار من مسئول به هم ریختن و ایجاد بی نظمی در حزب هستم! در حالی که حقیقت اینگونه نیست!

دیار ونادیار : آقای لطف پوری همان طور که به شما قول دادیم این مصاحبه بدون هیچ دخل و تصرفی در سایت درج خواهد شد. پس خواهشمند است حداقل برای دفاع از خودتان، مرامتان گروهتان و… ادبیات درستی به کار ببرید. اگر در ایدئولوژی و مرام با ما مخالفید چه دلیلی دارد که نتوانیم مؤدبانه با همدیگر صحبت کنیم؟ ضمناً ما نه نماینده جمهوری اسلامی هستیم و نه جیره خوار هیچ جا و مکانی! صرفاً یک ان جی او حقوق بشری!

رامبد : ار محتویات سایتتان معلوم است طرفدار چه مرام و مسلکی هستید.

دیار ونادیار : بسیار خوب اگر اجازه بدهید مثل دو انسان عاقل و بالغ که صاحب زبان و ادبیات مؤدبانه هستند ولی در عقیده با همدیگر مخالفند، مصاحبه را شروع کنیم؟! به هرحال این وقتی که ما به شما داده ایم، حزب خودتان برای دفاع به شما نداده است!

رامبد : من آماده ام.

دیار و نادیار : می شود بیشتر خودتان را معرفی کنید؟

رامبد : نه خیر نمی شود من فقط آمده ام از خودم در مورد تهمت هایی که زده اید دفاع کنم.

دیار ونادیار : اصول مصاحبه ایجاب می کند مخاطب سایت مصاحبه شونده را بشناسد. حداقل از خودتان و سوابق حزبی و مبارزاتیتان بزنید! قول می دهیم در سایت درج کنیم! این به نفع خودتان است. حداقل تبلیغی برای شما است.

رامبد : من رامبد لطفی پوری اهل سنه متولد کردستان و لیسانس فلسفه هستم

دیار ونادیار : چه جالب ما فکر می کردیم شما فقط در زمینه مبارزه مسلحانه فعالیت دارید. اصلاً به شما نمی آید لیسانس فلسفه داشته باشید؟

رامبد : گفتم که در مورد من اطلاعات ندارید و قضاوت بیجا می کنید.

دیار ونادیار : ما شما را با کارهای مسلحانه و اعزام تیم به داخل کشور می شناسیم، یعنی شما فعالیت فرهنگی –علمی یا نظری هم در حزب داشته اید؟

رامبد : من اصلاً در کمیسیون انتشارات بودم. آن زمان که من در سال ۱۳۸۳ در نشریه لاوان مطلب می نوشتم هیچیک از این مدعیان قلم در حزب نبودند یا مطلبی نمی نوشتند. در زمینه سیاسی هم نوشته ام درهمین نشریه کوردستان شماره ۳۸۹ مقاله ای تحت عنوان انتخابات نامشروع ، علیه شما نوشتم. آن زمان افرادی مثل کریم پرویزی کجا بودند؟

دیار ونادیار : پس اختلافاتتان با کریم پرویزی در آن زمان سر این مطلب بوده ؟

رامبد : اول بحث این را بگویم ما هر اختلاف نظر و سلیقه ای با هریک از اعضای حزبی مان داشته باشیم همه در یک هدف مشترکیم و آن مبارزه با جمهوری اسلامی است! در خصوص کریم پرویزی مشکل از من نبود. به هرحال زدو بندهای فامیلی و ازدواج با دختر آقایان حزبی است دیگر. بروید بپرسید! کریم با هیمن سیدی هم مشکل داشت! پس مقصر من نبودم. حتی آن زمان هیچ کس مثل من نسبت به حزب و کردایتی متعصب نبود.

دیار ونادیار : ولی قبول کنید کریم پرویزی یا عرفان رهنمون از شما باسواد ترند و قلم نوشتاری زیبا تری دارند؟

رامبد : اولاً همه چیز که قلم نمی شود؟ کریم پرویزی از صدای یک گلوله می ترسد. آن زمان که من تیم های تشکیلاتی را ۴۰تا ۵۰روز در سقز و کوردستان می چرخاندم این آقاین کجا بودند؟ اگر الان به جایی رسیدند باند بازی و ازدواج مصلحتی است. بگذریم حالا چه گیری به اون دادید.

 

دیار ونادیار : هیچی همینطوری به قول شما بگذریم. آیا پدرتان هم کار فرهنگی می کرد؟

رامبد : شما به پدرم چه کار دارید؟ خیر او کارمند بازنشسته بانک در سنندج بود. هیچ کارسیاسی هم نکرده است.

دیار ونادیار : پس شما سابقه کار فرهنگیتان بیشتر است تا کار نظامی؟

رامبد : خیر من در هر دوجنبه قوی هستم. منطقه جنوب را مثل کف دست می شناسم. تیم های ۱۰ الی ۱۵ نفره به منطقه می بردم. من تعصب حزبی دارم. آن زمان که من کارهای نظامی با این ریسک بالا می کردم و هیچ کس حتی جمهوری اسلامی متوجه نمی شد، آقایان در آمریکا دنبال رفاه طلبی و مقاله نوشتن کسب شهرت بودند!

دیار ونادیار : منظورتان از آقایان خالد عزیزی است؟

رامبد : به هرحال…. گفتم ما همه علیه شما مبارزه می کنیم!

دیار ونادیار : نه مگر قرار نشد از خودتان دفاع کنید؟ بی پرده بگویید! همه می دانند شما با طیف حاکم کنونی مشکل دارید. با خالد که صحبت می کنیم می گوید بروید سوابق رامبد را ببینید او با همه مشکل داشته ! با چه کسی مشکل نداشته است؟ از آن زمان اتحادیه لاوان گرفته تا الان. حتی در جریان کنگره ۱۳ نیز با عبداله بهرامی و چند نفر دیگر دنبال انشعاب بوده اند. پس مشکل ما نیسیتیم مشکل رامبد است!

رامبد : من نمی دانم خالد واقعاً این حرف ها را زده یا نه؟ اما کسانی که اینها را به شما می گویند، می خواهند مرا در حزب تخریب کنند!

دیار ونادیار : ولی دفتر سیاسی شما را توبیخ کرده به علت بی نظمی! می گویند شما مشروب می خورید؟ نظم حزبی را مختل کرده اید، جاش دژی ترور هستید و ….!

رامبد : گفتم که یک عده ای با باند بازی فضای کنگره را به نفع خودشان رقم زده اند. حال برای فرافکنی اشتباهات خودشان می خواهند با تخریب این و آن مشکلات را به جای دیگر نسبت دهند و افکار عمومی را به جای دیگر معطوف کنند. صحبت من نیست. شما هر با تجربه حزبی را که ببینید می گوید این طیف تازه کار دارد به بیراهه می رود!

دیار ونادیار : اگر منظورتان جماعت ملا حسن است که آنها از اول با این طیف مشکل داشتند؟

رامبد : من اسم نبردم. هستند افرادی هم هستند که رأی آوردند ولی ناراضی اند. ملاحسن، جلیل گادانی، حسین مدنی، فتاح کاویان، ملا عبداله، اقبال صفری و…. هر کس که اندکی سوابق مبارزاتی حزبی داشته و سختی های زندگی در عراق را کشیده باشد، می داند که این آقایان دارند به بیراهه می روند.

دیار ونادیار: ولی آنها در کلام و عمل بهتر از طیف های قبلی شما کار کرده اند. خالد عزیزی معتقد به دمکراسی و گفتمان محور است. سعی دارد مشکلات را با گفتگو حل کند. تیپ های دور و بری او هم تحصیلکرده و با سواد هستند. دید آنها هم نسبت به مبارزه منطقی تر است تا شما ها؟

رامبد : من صحبتی روی دید آنها ندارم. من می گویم طیف هایی که از مبارزه حزبی فقط زندگی در اروپادر ناز و نعمت را تجربه کرده اند و از مشکلات مبارزه و کمپ نشینی خبر ندارند نمی توانند برای حزبی تصمیم بگیرند که بیشتر بدنه آن در اینجا دچار ظلم و بی عدالتی شده است. شاید من هم اگر صبح تا شب در اطاقم در لندن یا اسلو می نشستم و با اینترنت مبارزه حزبی می کردم، همین شعارها را می دادم ! اما کار حزبی با این آرمان گرایی ها فرق می کند!

دیار ونادیار : پس شما فکر کردید در عصر الکترونیک و فضای مجازی مبارزه چه معنایی دارد؟

رامبد : من فقط می گوییم نباید کاری کنیم که خون امثال بهروز رضا نژاد به هدر برود. کسی که در اروپا زندگی می کند اصلاً این حرف ها را نمی فهمد من می گویم ما عقبه مبارزاتی نزدیک به بیش از نیم قرن داریم. چه روزهایی که در سرما و گرما تیم به منطقه اعزام کرده ایم. و… حالا نباید سرنوشتمان را دست کسانی بدهیم که می خواهند با جمهوری اسلامی بر سر حقوق مشروع خودشان که در قانون آنها ذکر شده (اصل ۱۵ و زبان مادری) مذاکره کنند! آیا اینها واقعاً میراث دار قاسملو هستند؟! آیا مبارزه های حزبی را یادشان رفته است؟! مگر اینها نبودند که انتخابات رژیم را تحریم نکردند! دو سال دیگر بگذرد می بینیم پایگاه حزب را به داخل ایران منتقل کرده اند!

دیار ونادیار : خوب اینکه چیز بدی نیست؟!

رامبد : برای شما که نه خیلی هم خوب است!

دیار ونادیار : ولی بحث شما با آنها بر سر این مسائل نیست. شما برای اینکه در کنگره رأی نیاورده ای این اعتراضات را به پا کرده ای ؟

رامبد : اصلاً اینطور نیست. من اصلاً در کنگره کاندید نشدم که رأی بیاورم. چون می دانستم افراد به کنگره آمده همه جیره خوار خالد هستند و برای ظاهرکاری به کنگره آمده اند! از قبل هم معلوم بود به چه کسی رأی می دهند چون نصف قدیمی هایی که به کنگره آمدند فقط برای حفظ انسجام و وحدت آمدند. اگر نبود وساطت های ملا عبداله و قدیمی ها بسیاری از افراد کنونی کمیته مرکزی هم مثل من اصلاً کاندید نمی شدند.

دیار ونادیار : ولی فقط شما اعتراض کرده ای و جو را به هم ریخته ای ؟

رامبد : من برای دفاع از این اهانت های شما آمدم و مصاحبه کرده ام. شما یک جوری نوشته اید انگار من یک تنه حزب را دچار چالش کرده ام. خوب است خودتان هم می دانید و می نویسید. آیا ملا عبداله بیکار نشسته ؟ سیامک وکیلی بیکار نشسته ؟ حسن رستگار و حسین مدنی چه می کنند؟ مصطفی مولودی چه می کند؟ بچه های مالی زیر بار سیستم جدید رفته اند؟ کریم سقزی با آنها هم کاری کرده؟ خالد ونوشه و دخترانش که دیگر محشر اختلافات این روزها هستند و…. فقط اسم من بد در رفته و علت هم بزرگنمایی های سایت شما است.

دیار ونادیار : نه به هیچ وجه! ما آنچه را که به دستمان رسیده نوشته ایم.

رامبد : شما می گویید طیف رامبد لطفی پور! جماعت رامبد و… ! من چه کاره ام. مگر سیامک وکیلی نیست؟ مگر مامند روژه نیست؟ مگر محتسم و بقیه نیستند؟ این یک مرامی است که متأسفانه به من منصوب شده است. و انگار من عامل بی نظمی در حزب هستم! هوادارت داخلی ما چه فکری می کنند وقتی این حرف های شما را می خوانند؟

دیار ونادیار : نه ما فقط نقل قول ها را نوشتیم. مثلاً آیا دروغ بود که خالد ونوشه گفته رامبد ۲ یار هم ندارد؟

رامبد : جهت اطلاع شما می گویم که من تا حالا در همین قلعه ۵۸ تا امضا جمع آوری کرده ام

دیار ونادیار : دیدید شما بنای ناسازگاری و انشعاب را گذاشته اید؟ و سرکرده مخالفین هم شما هستید؟ و دارید یار جمع می کنید؟

رامبد : خیر این یک عمل دمکراتیک است. ما خواسته های خود را نوشته، زیر آن را امضا کرده و برای دفتر سیاسی فرستادیم. بعضی ها اصلاً همین دفتر سیاسی را قبول ندارند.

دیار ونادیار : حالا اگر دفتر سیاسی خواسته های شما را نپذیرد، چه کار می کنید؟

رامبد : این دیگر دعوای خانوادگی است و به خودمان مربوط است! ولی مجبورند بپذیرند!

دیار ونادیار : شما برای طیف منتخب تعیین تکلیف می کنید؟

رامبد : نه فقط می گوییم ما هم در حزب حقی داریم که به آن نرسیده ایم. چطور ایام مبارزه که می شود همه تیم ها را رامبد و سیامک می برند و می آورند ولی زمان تقسیم پست ها جنوبی ها هیچ جایگاهی ندارند؟

دیار ونادیار : پس بحث جنگ قدرت است؟!

رامبد : این تفکر اشتباه شما است. من دارم از خون رفیق بهروز رضا نژاد و امثال آنها دفاع می کنم. از طیف جنوبی ها از کسانی که حزب به گردن آنها حق دارد. اینها نباید فراموش شود و من تا زنده ام نمی گذارم فراموش شود.

دیار ونادیار :این همه دم از بهروز می زنید آیا یک عکس با او دارید که با هم به منطقه آمده باشید؟

رامبد : بله برایتان SEND می کنم.

rambod-reza

دیار ونادیار : اگر امکان دارد چند عکس دیگر هم بدهید تا برای مصاحبه تان بزنیم؟!

رامبد : شما که ظاهراً عکس های خوبی از ماها دارید؟

دیار ونادیار : می خواهیم این بار به سلیقه خودتان باشد.

رامبد : شاید فرستادم.

دیار ونادیار : راستی از وضعیت خانوادگی تان بگویید. همسرتان! ازدواج هایتان؟ خانم نورانی کیست؟ شهین کیست ؟

rambod-noorani

رامبد : اینها مسائل خانوادگی است و به شما ارتباطی ندارد.

دیار ونادیار : بسیار خوب . این حقیقت دارد که اگر دفتر سیاسی خواسته های شما را نپذیرد، انشعاب کرده و در سلیمانیه و دربندیخان دفتر و مقر راه می اندازید!

رامبد : خیلی کارها ممکن است بکنیم. اما هدفمان یکی است و مبارزه علیه رژیم.

دیار ونادیار : شما در جنوب چندان پایگاه مردمی داخل کشور هم ندارید؟

رامبد : اگر اختیار حزبی و حتی امور جنوب به دست من بود، می گفتم ما چه کار می کنیم. دسترسی و تجربه هایی که ما در این مناطق داریم به هیچ وجه نه پژاک دارد نه هیچ گروه دیگر؟

دیار ونادیار : باز هم بلوف می رنید؟ کو عمل ؟

رامبد : اگر به امید خدا جدا شدیم، کاری می کنیم هفته ای یک تیم به سنندج و کرمانشاه بیاید!

دیار ونادیار : ای بابا سنگ بزرگ علامت نزدن است. شما هم می خواهید مثل کومله بچه های مردم را به کشتن دهید؟

رامبد : من ۴۰روز تیم داخل کشور گردانده ام و هیچ کس نفهمیده است! آن هم نه تیم دو سه نفره ! حداقل ۱۵ نفر به بالا!

دیار ونادیار : بابا بی خیال! مگر هسته های شما در مهاباد ضربه نخورده است؟

رامبد : اون به من چه ربطی دارد؟ مال خالد ونوشه است.

دیار ونادیار : راستی جماعت مصطفی هجری خوب جرأتی کرده و شنیدیم قصد دارند برای ۲۲ تیر بیانیه بدهد. تازه آنها می خواهند به منطقه شما هم تیم اعزام کنند؟! شما نمی خواهید هیچ کاری کنید؟!

رامبد : بستگی دارد به اینکه تا ۲۲ تیر تکلیف ما روشن شود یا خیر! من خودم شخصاً حاضرم حتی در این شرایط به منطقه و داخل کشور بیایم. به جماعت هجری هم کاری ندارم! تیمی که آنها می خواهند اعزام کنند و شما این موضوع را می دانید، تکلیفش روشن است!

دیار ونادیار : به هرحال تا آنجا که ما خبر داریم آنها قصددارند فراخوان تعطیلی بازار بدهند! ولی شما هنوز هیچ اقدامی نکرده اید.

رامبد : آنها ریسک بی جا کرده اند و با این کارها فقط پرستیژ حزبی را پایین می آویند. با این دستگیری های رژیم در مهاباد و پیرانشهر امکان ندارد کسی مغازه ها را تعطیل کند! تقصیر آنها هم نیست! هیچ گاه تحلیل درستی از داخل کشور نداشته اند. الان هم که اختیارات دست کریم پرویزی است. ثانیاً آنها چیزی را ازدست نمی دهند. فوقش رحیم رشیدی در تیشک تی وی می گوید تا آنجا که ما خبر داریم همه جا تعطیل است ولی رژیم سانسور کرده و امکان ارتباط تلفنی هم نیست!

دیار ونادیار : پس شما هم اینها را به خوبی می دانید!

رامبد : من معتقدم باید به مردم حقیقت را گفت. کار حزبی برنامه ریزی می خواهد نه شعار!

.. …

متأسفانه ارتباط مسنجری قطع گردید و در صورت اقدام مجدد جناب لطف پوری ادامه مصاحبه را در خدمتتان در مطالب بعدی سایت هستیم.

rambod-ghale

نخستین نفری باشید که برای این مطلب نظر ارسال می‌کند.!

نظر خود را ارسال کنید

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.