کولبران مرزی قربانیان ناامنی

“ولتر” از مشاهیر جهان می‌گوید :” آنان که در زبان بازی مهارت به خرج می‌دهند،اغلب نیت ناپاکی را در قلب خود می‌پرورانند”۰ موضوع کولبران و مسایل مرتبط با آن از جمله مسایلی است که مردم مناطق مرزی و مسئولین کشور را دچار مشکل کرده است و البته موضوع جذاب و زمینه‌ی سوءاستفاده دمکرات و کومله و پژاک و… و هواداران و همکاران آنها همچون آقای حسین احمدی نیاز شده است. مصاحبه چند روز اخیر آقای حسین ذوالفقاری معاون امنیتی وزیر کشور در خصوص کولبران مرزی مطابق انتظار با واکنش منفی وی روبرو شد.
مساله کولبران مرزی را از چند منظر به ویژه از منظر امنیتی و اقتصادی می‌توان بررسی نمود.
در این یادداشت برآن هستیم که بطور مختصر و اصطلاحا کپسولی موضوع کولبران و چرایی این واکنش‌های منفی را از منظر امنیتی مورد بررسی قرار داده و در آینده با ذکر مصادیق بیشتر به آن خواهیم پرداخت.
سوال اصلی این است که چرا موضوع کولبری تبدیل به یک معضل امنیتی شده است و دلیل حساسیت گروهک‌ها نسبت به این موضوع و اصطلاحا جیغ بنفش  دمکرات،کومله،پژاک و… و هواداران و همکاران آن همچون حسین احمدی نیاز که نسبت به این مساله عکس العمل نشان می‌دهند چیست؟
۱.بهره‌گیری دمکرات و کومله و پژاک و هواداران آنان از پوشش کو‌‌‌لبری برای انتقال عناصر تروریست،سلاح و مهمات برای انجام اقدامات خرابکارانه و تروریستی از دلایلی است که تلاش برای حل این مساله همواره با عکس العمل منفی آنها و هوادارانشان مواجه می‌شود. اعتراف‌های عناصر تروریست دستگیر شده درخصوص نحوه‌ی ورودشان به داخل کشور با هدف اقدامات خرابکارانه موید این حقیقت است.
۲. باجگیری دمکرات و کومله و پژاک از کولبرانی که به ادعای ریاکارانه آنها “جمعیت عظیم ستمدیده و محروم از حداقل حقوق انسانی” می‌باشند که اظهارات این گروهک ها و هواداران آن ها (حسین احمدی نیاز) مصداق مسلم زبان بازان ماهری است که دارای نیت ناپاک می باشند. گروهک‌های تروریست که به دلیل افشا شدن جایگاه وطن فروشی آنان نزد قوم میهن پرست کرد از کمک‌های داوطلبانه‌ی مردمی بی نصیب شده‌اند برای تامین هزینه‌های مالی خود علاوه بر دریافت دستمزد جاش گری از سعودی‌ها و صهیونیست،اخاذی و باج گیری از همین کولبران را به عمل می‌آورند،هرگونه لطمه به این منبع مالی را تاب نیاورده و واکنش نشان می‌دهند.مساله کولبران و اخاذی از آنها برای این خائنین به کردستان و ایران به اندازه‌ای اهمیت دارد که بر سر آن به ستیز برخواسته و به سان کفتارها بر سر شکار کولبران به جان هم می‌افتند و همدیگر را می‌درند که یکی از نمونه‌های آن درگیری دو گروهک دمکرات و پژاک در سال ۱۳۹۵ بود که منجر به‌ کشته و زخمی شدن تعدادی از طرفین شد.
۳. استفاده‌ی ابزاری از کولبران توسط زبان بازان ماهری چون احمدی نیاز که با سوءاستفاده از آن اقدام به خوش رقصی برای اربابان غربی خود می کند( غربی هایی که با تجهیز صدام جنایتکار به سلاح شیمیایی فاجعه سردشت و حلبچه را آفرید و هیچگاه با نامه‌ی سرگشاده احمدی نیازها مواجه نشدند) برای آن است که این عناصر وطن فروش و چاپلوس که هرساله سفرهای متعددی را به این کشورها می کنند می‌خواهند تنور این معضل همواره داغ و حل نشده بماند تا مثل گذشته که آقای احمدی نیاز با نردبان کردن برخی از اکراد پله‌های پیشرفت خود را از سنندج به تهران پیمود این بار با ابزار قرار دادن کولبران مرحله‌ی دیگری از پیشرفت را این بار از ایران به غرب بپیماید.
به همین دلایل است که گروهک‌های تروریست دمکرات و کومله و پژاک و وطن فروشان و جاشان هوادار آنها هیچگاه نمی خواهند معضل کولبری در مناطق مرزی حل شود چرا که منبع درآمد و پیشرفت آنان از بین خواهد رفت.

نخستین نفری باشید که برای این مطلب نظر ارسال می‌کند.!

نظر خود را ارسال کنید

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.