شور و شوق تازه اعضای کومله برای خروج از عراق و مهاجرت به اروپا!

دیار و نادیار

رفیق حسین پناهی مسئول امنیت کمپ کومله ی مهتدی،اردوگاه را ترک کرده و قصد عزیمت و مهاجرت به  اروپا را دارد.

رفیق حسین پناهی از رهبری گروه درخواست کرده تا به همراه دیگر اعضای کومله،به آلمان اعزام شود و پس از اقامتی چند ساله در این کشور اروپایی،و همچنین گرفتن تابعیت آلمانی،دوباره به کردستان عراق باز گردد!

همچنین به توصیه رفیق حسین پناهی و تایید کمیته مرکزی و دبیرخانه کومله،مقرر شد تا در نبود نامبرده،پسر عموی او،بنام صباح حسین پناهی،از تشکیلات زاگرس(تشکیلات مخفی کومله)جایگزین وی شود و صباح،مسئولیت کمیته امنیت کمپ را بر عهده بگیرد.

شور و شوق اعضای رهبری کومله برای مهاجرت به اروپا مسئله ایی طبیعی است،اما این شور و شوق را نباید پیشمرگان عادی کومله  داشته باشند!

حال این سوال مطرح می شود مگر مبارزه فقط باید مختص پیشمرگان عادی  باشد؟

پاسخ این سوال با کمی تامل واضح است.

محیط پر از فساد کمپ و زندگی روزمره در اردوگاه،فضایی مملو از ناامیدی به وجود آورده است که به جز چند پیشمرگ ندار و بی پول کومله که مجبور به تحمل شرایط هستند،چون راه دیگری ندارند،دیگر اعضای رهبری و قدیمی کومله خود تحمل چنین شرایطی را ندارند!

مسئله ی مهاجرت و شوق عزیمت به اروپا اعضای رهبری کومله را به تکاپو انداخته است.

متاسفانه هر پیشمرگ عادی هم که اگر بخواهد از گروه جدا شود،دیگر نزد رهبری هیچ جایگاهی ندارد و حتی بعضا برچسب هایی نیز خواهند خورد.

پیشمرگانی که در کمپ هستند و چنین برخوردها و رفتارهایی را که کومله نسبت به اعضای خود دارد،مشاهده می کنند،دیگر با چه امید و انگیزه ایی بتوانند فضای مملو از فساد و تبعیض و نا امیدی را تحمل کنند؟

اما اگر چنین پیش برود،دیگر عبدالله مهتدی باید خودش به ارگان پاریزگاری رفته و مشغول نگهبانی دادن شود یا اینکه از کارگران عراقی استفاده کند!

نخستین نفری باشید که برای این مطلب نظر ارسال می‌کند.!

نظر خود را ارسال کنید

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.