اعزام حزب به قندیل، با هماهنگی یا بدون هماهنگی اقلیم کردستان!؟

دیار و نادیار

 اینکه چرا حزب دمکرات طی باصطلاح طرح اقتصادی – سیاسی دفتر سیاسی و علی الظاهر پیشنهاد افرادی همچون نظیف قادری تصمیم به اعزام نیروهای خود به قندیل، کیله شین و… سرحدات نمود شاید در نگاه اول با توجه به اوضاع مالی حزب کمی طبییعی و یک روال تصمیم گیری عادی محسوب شود.

اما آیا این حد قدرت مانور و جابجایی برای یک گروه نیمه چریکی و نظامی در خاک یک کشور دیگر طبیعی است؟ اگر بپذیریم زمان این حضور پیش از انتخابات ترکیه، درگیری آن با پ.ک.ک، رسانه ای کردن این حضور توسط تلویزیون های اقلیم کردستان با آب و تاب خاص، قربانی کردن یک نفر بیگناه و… همه اتفاقی بوده برای نگارنده سخت است بپذیرد حزبی که به لحاظ سیاسی، فکری و حتی آب خوردن این همه وابسته به اقلیم کردستان و بویژه پارتی است سرخود این تصمیم را گرفته است!

تقریباً موضع سیاسی و تمامی کلمات و جملات رهبران حزب در مقطع فعلی همان است که بارزانی می گوید. اگر بگویند پ.ک.ک بد است، حزب باید بپذیرد. اگر بگویند ترکیه خوب است، حزب باید بپذیرد و…!

حال با این شرایط صحبت های حسن شرفی را مبنی بر عدم هماهنمگی با اقلیم کردستان عراق بپذیریم، یا اعزام پیشمرگه ها به قندیل با خودروها و اسکورت و هماهنگی حکومت اقلیم؟  کمک لجستیکی اقلیم با خودرهای خودش و حتی اعزام تیم پزشکی برای چکاب پیشمرگه ها را بپذیریم یا صحبت های رد گم کنی حسن شرفی که شک نداریم آن هم در مقطع فعلی به دستور حکومت اقلیم کردستان بوده است؟

برای نگارنده که پرواضح است این روزها هجری و تیم تابعه اش نوکر دست به سینه بارزانی بوده و آب هم بدون اجازه بارزانی نمی خورند، هرچند برای حفظ ظاهر گاهی این تصمیمات را در دفتر سیاسی مطرح و اسم یک طرح را هم روی آن می گذارند اما نخ های هدایت این عروسک های خیمه شب بازی همه در دست بارزانی است و بس!

نخستین نفری باشید که برای این مطلب نظر ارسال می‌کند.!

نظر خود را ارسال کنید

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.