باج گیری یا روژهلات محوری؟!

دیار و نادیار

 بعد از مشکلات مالی عدیدی که گریبان گیر احزاب کمپ نشین شد،این احزاب راههای گوناگونی را برای جبران این کمبودها انجام دادند.چون در واقع با مشکلات و بحران های جدی روبه رو شدند و حتی منجر به تعطیل شدن تلویزیون یکی از این احزاب شد….

 درخواست کمک مالی از اعضاء و مردم تا گروگان گیری و باج گیری از راههای مختلفی بود که برای جبران این بحران امتحان کردند.یکی دیگر از این راهها برگشتن به نقطه صفر مرزی بود برای به اصطلاح گمرک گرفتن از قاچاقچیان…

  قضیه ی برگشتن به مرزها با عنوان های مختلفی تحت عنوان مرحله ایی جدید از مبارزه،شروع کردن مبارزه مسلحانه،نزدیک شدن به مردم کردستان ایران و… ابراز شد تا همچنان سیاست های فریب افکار عمومی خود را نیز پیرو کرده باشند.

 چند نقطه ی مرزی که حدک و حدکا مد نظر داشتند برای اخاذی و باج گیری،چندین سال است که زیر نظر و نفوذ پ.ک.ک است و در آن نواحی مقر و نیرو دارند.برگشتن به این نواحی بدون هزینه نبود برای حزب دمکرات،اختلافات و مشکلات مابین پ.ک.ک و حزب دمکرات تا جایی پیش رفت که درگیری مسلحانه بین اینان ایجاد شد و حزب دمکرات در این خصوص تلفاتی نیز داد.مشکلات بین پ.ک.ک و حدکا با میانجیگری پارلمان اقلیم و چندین حزب تا حدودی حل شد و نقطه ایی را برای حزب دمکرات مشخص کردند که میتوانند در آنجا بمانند.

 همانگونه که در ابتدا اشاره شد هدف حزب دمکرات ماندن در این نقطه صفر مرزی بود و باج گیری از قاچاقچیان به عنوان گمرک و دیگر آمدن به کردستان ایران و مبارزه مسلحانه و صفحه ی جدید مبارزه به کلی فراموش شد.

  در این میان حزب دمکرات کردستان (حدک) بدون آنکه هزینه ایی داده باشد،فرصت را غنیمت شمرد و نیروهایش را راهی این نقاط مرزی نمود.و در حال حاضر پیشمرگ های دو جناح حزب دمکرات (حدکا؛حدک) در منطقه ی مرزی کیله شین مستقر هستند و هرکدام خود را صاحب این مکان درآمدزا می دانند و مشکلات فراوانی نیز میان این دو جناح به وجود آمده است و تا حال درگیری های لفظی فراوانی بین دو جناح رد و بدل شده است که اگر توافق نکنند ممکن است تا حد درگیری مسلحانه پیش برود.

  جالب اینجاست که این نقطه مرزی میان دو کشور ایران و عراق رسمیتی ندارد و به عنوان پایانه مرزی از آن استفاده نمی کنند و تنها راه عبور و مرور قاچاقچیان است که آنها نیز در حال حاضر باید بابت هر بار ۱۶$ بپردازند،ولی اگر حدک و حدکا توافقی نکنند و هرکدام جداگانه از قاچاقچیان سرانه بگیرند،آنوقت هر قاچاقچی بابت باری که می آورد باید حدود ۳۲$ به دو طرف بپردازد و این روش هم اعتراض قاچاقچیان را به دنبال خواهد داشت.

 و اینگونه است صفحه ایی جدید از مبارزه و روژهلات محوری که بارها و در سیمینارهای متعدد از آن سخن می گویند….

نخستین نفری باشید که برای این مطلب نظر ارسال می‌کند.!

نظر خود را ارسال کنید

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.