کتاب «ئاله کوک»

دیار و نادیار

«ئاله کوک» نام کتابی است که به قلم غنی بلوریان به کمک برخی نویسندگان نوشته شده است. این کتاب در سال ۱۹۹۷، در استکهلم سوئد، به زبان کردی منتشر شده است. ئاله کوک یک واژه کردی است که می توان آن را چنین معنی کرد: گیاهی کوهستانی (هدیه یا سوغاتی است از طرف چوپان به دیگران)

ئاله کوک تنها از سرگذشت سیاسی غنی بلوریان صحبت نمی کند. بلکه ده ها سرگذشت و رویداد تاریخی کرد را هم مورد بحث قرار می دهد که تا به امروز در هیچ جایی مطرح نشده است. ئاله کوک از چگونگی تشکیل هسته های جمعیت احیای کرد، از نمایشنامه مام میهن، از زندگی دانشجویان کرد در آموزشگاه افسری شوروی از راه پیمایی تاریخی بارزانی های قهرمان پس از سرنگونی جمهوری کردستان، از چگونگی فاش شدن و لو رفتن تشکیلات حزب دمکرات در سال ۱۳۳۸، از زندگی زندانیان سیاسی در زندان های پهلوی و قیام سال ۱۳۵۷ ایران و فعالیت های حزب دمکرات ایران و … سخن می گوید که بخش اعظم آنها برای خوانندگان تازگی دارد.

—————————-

غنی بلوریان یکی از شخصیت های والای جامعه کرد می باشد که بیش از نیم قرن زندگی خود و خانواده اش را در راه سعادت قومش فدا کرده و یکی از چندین قهرمانی بوده که با استقامت در برابر شکنجه و ۲۵ سال زندان در رژیم  شاهنشاهی را به زانو در اورد.

غنی بلوریان، شخصیتی شناخته شده در تاریخ مبارزات کردها می باشد، وی چهره ای آشنا برای تمامی آن کسانی است که در سیاه چال های رژیم پهلوی شکنجه گردیده اند.

نام غنی بلوریان با کومله ژ.ک با نمایشنامه مام میهن، با حزب دمکرات کردستان، با قهرمانی و مقاومت در زندان های رژیم پهلوی گره خورده است.

هیچ کس نمی تواند از تاریخ مبارزات کرد سخن بگوید ولی خدمات ارزشمند غنی بلوریان را نادیده بگیرد به راستی غنی بلوریان کیست و چه کارهایی انجام داده و دارای چه سرگذشت سیاسی می باشد؟

تا به امروز هیچ کس در میان کردها به اندازه مامه غنی بلوریان برای سرفرازی کردها رنج نکشیده و تا بدین حد دچار درد و آزار و شکنجه و آوارگی نگردیده است.

هیچ کس به اندازه او از دشمن کتک نخورده و هیچ کس به مانند او در مقابل فشارهای بیرونی مقاومت نکرده و نتوانسته با مقاومتش در زندان ها دشمن را به زانو درآورد.

هیچ یک از رهبران کرد، به اندازه غنی بلوریان، به منظور موفقیت در اهدافش، به سعادت خود و خانواده اش لگد نزده و هیچ زن کردی هم به مانند «مرضیه» همسرش، از ابتدای زندگی دچار اذیت و رنج درون و درد فراق همسر زندانی اش نبوده، بسیار سخت است که زنی در آغاز زندگی زناشویی بتواند ۲۵ سال از همسرش  جدا باشد و در همان حال علاوه بر نگهداری و مراقبت از دو دختر زیبای دوقلو، برای همسرش ستوان مقاومت باشد و زندگی خودش و بچه هایش را فدای سرافرازی ملتش بنماید.

مامه غنی، که هنگام آزادشدن از زندان شاه، مردم با شعار «مامه غنی بازگشته، انشاءالله که خوش آمده» ، لقب مامه (عمو) را به او بخشیدند.

ادامه دارد…

نخستین نفری باشید که برای این مطلب نظر ارسال می‌کند.!

نظر خود را ارسال کنید

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.