کمپ‌های حزب دمکرات و آینده‌ای مبهم!

پس از سال ۱۳۷۵ که‌ سپاه پاسداران با هماهنگی احزاب کرد عراقی به‌ کمپ‌های حزب دمکرات در دشت کویه‌ حمله‌ی نظامی کرد و آن‌ها نیز برای اینکه‌ جان سالم بدر ببرند تعهدنامه‌ایی امضاء کردند مبنی بر اینکه‌ دیگر هیچگونه‌ فعالیت نظامی در خاک ایران و در جدار مرزها نخواهند داشت و در همان کمپ‌های دشت کویه‌ زندگی شخصی خود را خواهند کرد.این وضعیت تا سال ۱۳۹۵ به‌ همان قوت خود باقی بود و حزب دمکرات فقط در محدوده‌ کمپ‌های خود حضور داشت و‌ توافق را نقض نکرده‌ بودند.
پس از اینکه‌ عربستان سعودی و آمریکا پیشنهادهایی به‌ حزب مبنی بر ناامنی کردن ایران دادند،این حزب برای دریافت دلارهای نفتی عربستان و آمریکا اقدام به‌ اعزام تیم‌های نظامی و ناامنی شهرها و روستاهای مرزی کردند.نتیجه‌ این اقدام حزب چیزی نبود جز پر کردن جیب چند نفر از سران اصلی حزب و فرستادن تعدادی از جوانان هیجانی که‌ در اثر تبلیغات دروغین حزب جذب این گروه شده‌ بودند و یا در آرزوی رفتن به‌ اروپا و یا ترک اعتیاد و یا دختران فراری که‌ راهی مقرات حزب شده‌ بودند. ،سران حزب دمکرات نیز طمع دلارها و پیشنهاد عربستان و آمریکا مبنی بر دادن مبالغ هنگفت را گرفتند و از این قضیه‌ چندین برنامه‌ را نیز اجرایی ‌کردند.
این مسائل و چند دلیل دیگر باعث شد تا حزب دمکرات تعهد نامه‌ خود را نقض کند و از سال ۱۳۹۵ با فرستادن تیم‌های نظامی به‌ جدار مرزها و داخل ایران،عملا با جمهوری اسلامی ایران اعلام جنگ مسلحانه‌ بکند.
در مناطق مرزی با همکاری “پارتی” چندین مقر برای چپاول کولبرها تحت عنوان اخذ گمرک ایجاد شد. و به‌ این طریق به‌ ایران نزدیک شدند و توانستند از چند نقطه‌ به‌ داخل ایران نفوذ کنند.هر چند این تیم‌ها به‌ محض ورودشان به‌ داخل کشور زیاد طول نکشید هم در اشنویه‌ و هم در سروآباد به‌ دام نیروهای سپاه افتادند و به‌ کلی منهدم شدند.از آن روز به‌ بعد هر تیم حزب دمکرات که‌ به‌ منطقه‌ وارد شده‌ است،بدون تلفات و ضربه خوردن‌ به‌ عراق برنگشته‌ است.
بهرحال نقض تعهدنامه‌ سال ۷۵ از طرف حزب دمکرات،نیروهای امنیتی و نظامی ایران را بر آن داشت تا از طریق دیپلماسی و از راه سران اقلیم کردستان مشکل را حل کنند و چندین بار از این کانال به‌ حزب دمکرات هشدار دادند که‌ دست از آزار و اذیت مردم مناطق مرز نشین و ناامن سازی این مناطق بردارند و از مرزهای ایران دور شوند و …. ولی دلارهای عربستانی چنان سران حزب را ازخود بیخود کرده‌ بود که‌ به‌ هیچ وجه‌ به‌ هشدارهای جمهوری اسلامی ایران توجهی نمی‌کردند و همچنان در مناطق مرزی مشغول اذیت و آزار کولبرها و مردم کشاورز و دامدار منطقه‌ بودند.
توپخانه‌های سپاه پاسداران چندین بار مقرهای مرزی حزب را هدف قرار دادند و ضربات سنگینی به‌ آن‌ها وارد کردند ولی با این اوصاف حزب از شرارت‌های خود دست بردار نبود.تا اینکه‌ در ۱۷ شهریور ۱۳۹۷ با شلیک ۶ فروند موشک زمین به‌ زمین از طرف سپاه پاسداران،عملا مقرهای حزب دمکرات در دشت کویه‌ مورد حمله‌ قرار گرفت و چندین نفر از سران حزب،کادر و پیشمرگ،قربانی دلارهای عربستان شدند.
این موضوع حزب را شوکه‌ کرد به‌ گونه‌ایی که‌ تا الان هم پس از گذشت چند ماه از آن واقعه‌ هنوز برخی از سران حزب جرات بازگشت به‌ کمپ‌های دشت کویه‌ را ندارند یا اینکه‌ اعضای خانواده‌ خود را به‌ اربیل یا سلیمانیه‌ یا خارج از کشور فرستاده‌اند.با این وجود،برخی از سران حزب مانند مصطفی هجری،حسن شرفی،کاوه‌ بهرامی از ادامه‌ فعالیت نظامی تحت عنوان طرح بی منطق راسان سخن می‌گویند و هنوز هم بر تداوم فعالیت‌های تروریستانه‌ی خود که‌ فقط برای مردم کرد بی گناه روستا نشین باعث ایجاد رعب و وحشت و ناامنی شده‌ و موجب به‌ کام مرگ فرستادن جوانان و نوجوانان احساسی شده‌ است،تاکید دارند.
چند تن از سرداران و فرماندهان سپاه نیز در مقابل این تحرکات و موضعات حزب،باز هم هشدار داده‌اند که‌ در صورت تداوم و تکرار اینگونه‌ فعالیت‌ها،ضرباتی به‌ مراتب شدیدتر و محکم‌تر بر پیکره‌ی حزب خواهند زد.با توجه‌ به‌ توان موشکی، نظامی و لوجستیکی سپاه پاسداران و تهدیدات جدی که‌ تمام عالم شاهد اجرایی شدن آن بودند،هر لحظه‌ احتمال تکرار حمله‌ به‌ این مقرها وجود دارد ولی اینبار به‌ گونه‌ایی خواهد بود که‌ دیگر شاید فقط اسمی از حزب دمکرات باقی بماند.

نخستین نفری باشید که برای این مطلب نظر ارسال می‌کند.!

نظر خود را ارسال کنید

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.