ناکارآمدی های کنگره ۱۵ هر روز نمایان تر

ناکارآمدی های کنگره 15 هر روز نمایان تر

پس از برگزاری کنگره ۱۵ همه فکر می کردند که همه چیز به خوبی و خوشی تمام شده و اتفاقات ختم به خیر گردیده و با یکدست شدن طیف خالد، دیگر مخالفی وجود ندارد. هیچ یک باور نمی کردند تنها چند روز پس از اتمام کنگره حتی افرادی از جناح حاکم رأی آورده شروع به مخالفت کنند.

در جریان کنگره خیلی ها در مخالفت با سیاست های طیف حاکم و نحوه گزینش منتخبین کنگره بحث چالشی داشته و خود را منتخب نکردند : رامبد لطف پوری و سیامک وکیلی برای کمیته مرکزی، اقبال صفری برای دفتر سیاسی و.. گرفته تا حتی قادر وریا و همسرش نیز در ابتدا و تا پیش از گریه مذبوحانه و سیاسی کارانه  ملاعبداله چندان میلی به انتخاب شدن نشان ندادند.

روز پس از کنگره جماعت لادرها و ملاحسن خواهان سهم خواهی شدند که از جلیل گادانی گرفته تا ملاعبداله هر یک به نوعی خود را نشان دادند.

یک هفته بعد کارشکنی ها رامبد و دارو دسته اش شروع شد. حتی اقبال صفری نیز به آنها پیوست که البته حق هم داشت. ماند روژه که هنوز نرسیده غوغا می کند.

مولود سواره که از ترکیب کنگره بازمانده وقتی می بیند افرادی بسیار پایین تر از سطح او عضو کمیته ناوندی شده اند، استعفا می دهد.

حتی مصطفی مولودی یکی به نعل می زند و یکی به میخ یعنی در جمع لادرها با آنهاست و در جمع خالد دم از طرفداری از او می زند. فساد اخلاقی اش که بماند!

خالد ونوشه را که دیگر به خوبی به یاد دارید که چه دردسری برای منشعبین شده است. جالب اینجاست که خالد ونوشه از یکسو دست دوستی به خالد عزیزی داده و از یک طرف پشت سر او می گوید :

این آدم (خالد عزیزی) دیوانه است. اگر من در کنگره نبودم می خواست دستی دستی حزب را به جمهوری اسلامی سپرده و با آنها مذاکره کند؟!”

این اواخر هم کریم سقزی در نوع خود بسیار جالب عمل می کند.  از یکسو امور مالی را تحویل نمی دهد و از طرف دیگر می گوید :

“من اصلاً ترکیب دفتر سیاسی را قبول ندارم. ” خلاصه اوضاع این روزهای حزب معجونی است چند تیکه که شما در کنار هر یک بنشینید از خوبی شما و بدی دیگری می گوید.

این تناقض بزرگی است در برابر مصاحبه خالد عزیزی پس از کنگره و زخم هایی که یکی یکی سر باز می کند.

خبرنگار دیار و نادیار

کوی سنجق عراق

نخستین نفری باشید که برای این مطلب نظر ارسال می‌کند.!

نظر خود را ارسال کنید

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.