مشکلات این روزهای مولودی

دیار و نادیار

زمانی که مصطفی مولودی پست دبیرکلی را بدون هیچ دردسری و بدون برگزاری انتخاباتی و بدون برگزاری کنگره ای بدست آورد هیچ گاه گمان نمی کرد اداره حزب تا این حد دشوار باشد. مولودی فکر می کرد اداره حزب نیز به مانند باز آرزوهای دبیرکلی به سادگی بر سر شانه های او خواهد نشست. غافل از آنکه نمی توان دیگر با شیوه های عامرانه، سنتی، طایفه گرائی و قبیله ای حزب را اداره کند.

برای او جای بسی سؤال است که چرا هیچ کس حاضر نیست جایگزین او در سیاسی نظامی شود؟ چرا هیچ کس مسئولیت کمیسیون مالی را نمی پذیرد؟ چرا جانشین او که ۱۸۰ درجه با او اختلاف عقیده دارد به هیچ وجه به لحاظ سیاسی و فکری او را قبول ندارد و نه تنها تابع اوامر مولودی نیست بلکه علی الاصول اهمیتی به تصمیمات دفتر سیاسی نمی دهد؟

در رسانه ها اما قادر وریا سعی دارد با مقاله نگاری و توجیه شرایط بدنه را آرام کند و عادی جلوه دهد اما هیچ گاه توضیح نمی دهد که چرا از پذیرش مسئولیت کمیسیون مالی سر باز می زند. وریا به خوی می داند حدک با چه آشفتگی بازاری روبروست.

در بحران های مالی هم که مدام همه تقصیر ها را گردن گذشته ها و حتی گاه پیش از انشعاب می اندازند. حال آنکه جناح مقابل نیز اعلام داشته هیچ نیازی به اتحاد با آنها ندارد.

در سردرگمی حدک همین بس که در نشست احزاب در زرگویز برای تحریم انتخابات شرکت نکردند اما خودشان هم نتوانستند به جمعبندی برای تحریم یا عدم تحریم انتخابات برسند و یک مقام دسته چندم کومله را وکیل و وسیع خود کردند.

هنوز جلسه ساماندهی حدک پس از چند ماه و اندی برای ترمیم جایگاه ها به نتیجه نرسیده است.

 

نخستین نفری باشید که برای این مطلب نظر ارسال می‌کند.!

نظر خود را ارسال کنید

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.