استفاده کن و دور بیانداز : سیاست آمریکا در مورد کُردها

ترجمه مقاله سلیم تالای در روزنامه استار ترکیه

ترجمه مقاله سلیم تالای در روزنامه استار ترکیه

سیاست آمریکا در مورد کُردها: استفاده کن و دور بیندار

همانطور که آمریکا علناً سیاست اعلامی و اعمالی گاو شیرده را در خصوص سعودی ها در پیش گرفته و اساس نگاه این کشور به خاور میانه مبتنی بر استعمار و تحقیر است، در خصوص کُردها نیز سیاستی جدا از این نداشته و نخواهد داشت. چنانچه در صدور وانتد برای سران پ.ک.ک به راحتی جدی ترین متحدش در سوریه را فروخت و در جریان رفراندوم اقلیم نیز به وضوح این مسأله را اثبات کرد.

در مقاله زیر با عنوان استفاده کن – دوربینداز نوشته سلیم آتالای که در روزنامه استار ترکیه منتشر شده است ابعاد جدیدی از این واقعیت روشن شده که در ادامه ترجمه عین مقاله برای مطالعه خوانند گان سایت در دسترس قرار گرفته است:

این اولین بار نیست که جنبش های کُرد ایران و عراق به عنوان ابزار دست مورد استفاده قرار گرفته و سپس به دور انداخته می شوند. ولی در دوران اخیر این وضعیت بیشترمشاهده می شود. نفوذ قدرت های خارجی در یک منطقه جغرافیایی یک امر عادی است. این قدرت ها هنگام نفوذ ازابزار دست هایی استفاده می کنند. هنری کیسینجر در پاسخ سوال کنگره آمریکا در خصوص ابعاد خیانت در خالی کردن پشت کُردها به عنوان ابزار دستی در بین ایران و عراق در سال ۱۹۷۵ گفت: عملیات های نظامی محرمانه اقدامات خیریه نبوده و نباید این دو را با یکدیگر اشتباه گرفت. اخیراً یعنی دو هفته پیش جیمز جفری که از عنوان نماینده ویژه آمریکا در سوریه برخوردار است نیز با اشاره به اینکه :” مهلت استفاده از ابزار دست های کنونی در سوریه نیز یک روز به پایان خواهد رسید” ارائه داد.

جفری در بین سالهای ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۳ یادآورد شده بود که آمریکا از حزب دمکرات کردستان KDP  اتحادیه میهنی کردستان KYP و گروه المجلس برای تغییر در عراق حمایت می کند. این رابطه و همکاری تاکتیکی در راستای دستیابی به هدف بود. در پی دستیابی به هدف و تغییر رژِم عراق، نیز به این گروه ها در درون ساختارهای دیگر جا داده شد و به رابطه مستقیم با آنها پایان داده شد. رابطه آمر – مأمور هنوز وجود داشت ولی آمرکا این رابطه را به درون دولت جدید در عراق انتقال داده بود. ضمناً گروه هایی که گفته می شد در آن دوران مورد حمایت قرار گرفته اند در سال ۱۹۹۶ نیز با تعیین منافع بالاتر از سوی آمریکا کنار گذاشته شده بودند. هرچند این نیز به دست فراموشی سپرده شده است اما باید یاد آور شویم که در آن دوران کسانی که شانس داشتند ربوده شده و به جزیره گوام انتقال داده شدند.

در خاور میانه عملیات های نفوذ چند بعدی طراحی شده و این عملیات ها همواره از بعد سلاح و خیابان برخوردار است در موارد و موقعیت های شدید نیز نیروهای آمریکایی با سلاح به منطقه می آیند. در این عملیات ها همواره بعضی به عنوان ابزار دست مورد استفاده قرار گرفته و پس از استفاده دور انداخته می شوند. در هر عملیات جدید نیز همواره  هرگونه احتمال منفی و استراتژی خروج نیز در نظرگرفته می شود. کسانی که به عنوان ابزار دست مورد استفاده قرار می گیرند به استراتژی خروج توجهی نکرده و یا این استراتژی با آنها در میان گذاشته نمی شود. برای تقویت انرژی و روحیه آنها یک تابلو مثبت برای آنها تعریف می شود. قدرت های بزرگ در هر منطقه بیش از یک منفعت در نظر داشته و یک شبه مواضع آن تغییر می کند…

در سوریه نیز با گروه هایی که به عنوان ابزار دست مورد استفاده قرار می گیرند از این لحاظ روابط موقت و تاکتیکی داشت ولی در سوریه آمریکا از هدف تغییر رژیم برخوردار نبود. بنابراین در اینجا ترجیح سیاسی وارد عمل شد.

جیمز جفری این عبارات را طی سخنرانی در مؤسسه فکری آتلانتیک در ۱۷ دسامبر به کار برد. وی در جریان سخنرانی از توافق سه روز پیش دونالد ترامپ با اردوغان با خبر نبود. اینک حتی اگر کسانی ترامپ را به خیانت متهم می کنند حقیقت روابط موقت و تاکتیکی را نیز نادیده بگیرند، تاریخ و آینده نشان می دهد که هر گونه اقدام اشتباه در رابطه با خاور میانه خنثی شده است. این بار نیز عزم جدی گرفتن رئیس جمهور آمریکا از سوی برخی مقامات این کشور شوک ایجاد کرده است. هفته گذشته نیز فرماندهی نیروهای آمریکایی در شمال سوریه به منظور ممانعت از اقدام خودسرانه گروه های شبه نظامی در منطقه، خطاب به آنها هشداری مبنی بر اینکه :” به هنگام رقص فیل ها در زیر پای آنها له نشوید” ارائه داد.

در اینجا منظور از فیل ها ترکیه و آمریکا بود و به احتمال زیاد این عبارت به منظور درک کامل مفهوم قدرت بزرگ از سوی گروه های شبه نظامی به کار برده شد. ولی از آنجایی که در منطقه فیل وجود ندارد بهتر بود به جای فیل ها از طریق دستمال کلینکس که پس از یکبار مصرف به دور انداخته می شود به هم پیمانان خود هشدار می دادند.

این اولین بار نیست که به این شکل عمل می شود. …   

در تاریخ ۳۱ مارس ۱۹۷۲ کجا بوده و چه کار می کردید؟ در آن روز ریچارد نیکسون رئیس جمهور آمریکا و هنری کیسینجر، مشاور امنیت ملی وی به هنگام بازگشت از سفر مسکو به منظور دیدار با محمدرضا شاه پهلوی، به تهران سفر کردند. محمدرضا شاه شخصاً از عراق شاکی بود و یک خواهش کوچک داشت: برای ایجاد دردسر برای عراق، شورش کُردهای این کشور الزامی می بود. آیا آمریکا می توانست برای کُردهای عراق پول و سلاح تأمین کند؟ نیکسون تنها و تنها به دلیل درخواست شاه ایران این پروژه را پذیرفت. شاه ایران ابزار دست آمریکا در منطقه بود و آمریکا نمی توانست این درخواست او را رد کند. چند هفته بعد، سازمان سیا برای شورش و قیام کُردهای عراق یک طرح تهیه کرد. در آن زمان هنوز صدام حسین در بغداد وارد صحنه نشده بود.

طرح سازمان سیا برای شورش و قیام کُردهای عراق از هزینه ای بالغ بر ۱۶ میلیون دلار برخوردار بود. درچارچوب این طرح قرار بود سلاح های ساخت روسیه مورد استفاده قرارگرفته و این سلاح ها توسط اسرائیل تأمین شود. اسرائیل نیز در طرح شورش کُردهای عراق نقش داشت. ایران به راحتی از توان تأمین هزینه های طرح سازمان سیا برخوردار بود ولی ملامصطفی بارزانی رهبر کُردهای عراق، نه شاه ایران، بلکه می خواست آمریکا طرف واقع شود. بنابر ادعای واشنگتن پست بارزانی برای تبدیل سرزمین هایی که از خاک عراق جدا خواهد کرد، به پنجاه و یکمین ایالت آمریکا وعده داده بود. شورش کُردهای عراق با حملات خونین آغاز شد. دولت بغداد نیز با شورش کُردها به شدت مقابله کرده بود. درگیری های خونین به مدت سه سال ادامه یافت ولی در ظاهر نتیجه ای مشاهده نمی شد: سازمان سیا از مذاکرات خودمختاری در بین کُردها و دولت بغداد ممانعت می کرد. همچنین از انجام حملات مؤثر و نتیجه بخش از سوی کُردها و کسب موفقیت نظامی توسط آنها نیز ممانعت می کرد. در اینجا هدف آمریکا از ادامه شورش کُردها تنها از بین بردن منابع و دارایی های عراق به عنوان کشور همسایه و دشمن هم پیمان خود ایران بود و بیش از این را نمی خواست.

از سوی دیگر اسرائیل نیز برای تضعیف هر چه بیشتر دولت عراق به عنوان دشمن خود، خواستار انجام حملات سنگین تر ازسوی کُردها بود. کُردهای عراق نیز در مسیر تبدیل به پنجاه و یکمین ایالت آمریکا هم برای آمریکا و هم برای اسرائیل به ابزار دست مبدل شدند. سومین رئیس و رئیس محرمانه آنها نیزایران بود و در بین این سه رئیس اختلاف نظرهای عمیق وجود داشت. واقعه پنهانی نیز پشت پرده داشت: شاه ایران در ماه می ۱۹۷۲ از آمریکا خواستار ایجاد شورش کُردها در عراق شد. در ماه ژوئن شورش کُردها طراحی شد. در ماه جولای، آگوست و سپتامبر نیز شورش کُردها و خونریزی آغاز شد. از سوی دیگر سازمان سیا در ماه اکتبر متوجه آغاز تلاش هایی در بین ایران و عراق برای توافق شد، ولی این وضعیت را از شورشیان پنهان کرده و به حمایت پنهانی از آنها ادامه می داد…

ایران نیز از یک سو از طریق آمریکا – اسرائیل از شورش کُردهای عراق حمایت کرده و از سوی دیگر زمینه مذاکره با دولت بغداد را جستجو می کرد. در آن دوران سازمان سیا ادامه شورش کُردهای عراق را به عنوان یک کارت برنده قوی در دست ایران مفید ارزیابی می کرد. این یک مصداق استفاده قرار گرفتن به عنوان ابزار دست و یا اصطلاحاً آلت دست دیگران شدن است… جزئیات این واقعه پنهانی در گزارش تحقیقات کنگره آمریکا تحت عنوان گزارش Pike جای دارد. شاه ایران در ماه مارس ۱۹۷۵ بدون اطلاع آمریکا و ابزار دست های آن با صدام حسین، رهبر عراق، پیمان الجزایر را به امضاء رساند. با امضاء این پیمان مسأله اروند رود (شط العرب) و مسائل دیگر حل شده و دیگر نیازی به ابزار دست ها نبود. صدام حسین نیز در شمال عراق عملیات را آغاز کرد. بدنبال این عملیات نیز بخشی از جمعیت کُرد عراق به ایران و بخشی از آنها به ترکیه فرار کردند. درآن دوران ترکیه بر روی غیر نظامیانی که با عبور از مرز به این کشور فرار کرده و نیز شبه نظامیانی که سلاح های خود را کنار گذاشته بودند آغوش باز کرده بود.

عکس آرشیو است

مسئولین محلی سازمان سیا برای کمک به مخاطبین صادق خود که همواره با آنها در تماس بودند با تمام توان تلاش کردند اما دستور مرکز قطعی بود. طبق آمار موجود درآن دوران بیش از ۲۰۰ هزار تن از کُردهای شمال عراق به ایران فرار کرده اما ۴۰ هزار تن از این افراد به زور بازگردانده شدند. آمریکا با ارائه کمک های بشردوستانه و پناهندگی رهبران کُردها به این کشور نیز موافقت نکرده بود. این نه اولین و نه آخرین اقدام آمریکا برای تبدیل شمال عراق به پنجاه و یکمین ایالت آمریکا بود. – جالب اینجاست که بارزانی پدر قربانی شد اما بارزانی پسر دوباره این اشتباه را در رفراندوم کردستان عراق تکرار کرد و هنوز نیز این روند ادامه دارد!- بدنبال این واقعه از کیسینجر ادعای خیانت پرسیده شد و او نیز در پاسخ گفته بود: عملیات های نظامی محرمانه امور خیریه نیست! عواقب این واقعه متزلزل کننده نیز ظرف ۴۰ سال گذشته همواره گریبانگیر ترکیه نیز بوده است.

سلاح ها کجاست؟

همزمان با ادامه آمادگی های آمریکا برای خروج نیروهای این کشور از شرق و غرب فرات، موضوع سرنوشت سلاح هایی که از سوی آمریکا در اختیار تروریست ها قرار داده شده است، مجدداً طرح شد. همانگونه که می دانید آمریکا به بهانه مبارزه با داعش و ماورای این هدف سلاح و مهمات به منطقه آورد و در منطقه انبار کرد. اینک همزمان با طراحی خروج نیروهای آمریکائی از سوریه توسط پنتاگون، یک نفر می گوید سلاح ها را پس نگیریم. در چارچوب طرح عقب نشینی نیروهای آمریکائی از سوریه هنوز تکلیف سلاح ها مبهم است. در اینجا نه تنها از تفنگ بلکه از خودروهای زرهی و سلاح های سنگین نظیر موشک های ضد تانک و پدافندهای هوایی سخن می گوییم. به عقیده برخی از مقامات آمریکا عدم بازپس گیری سلاح ها به منزله تصلی -ابزارهای دست- خواهد بود. بنابه گزارش خبرگزاری ها در رابطه با مشاجرات داخلی درپنتاگون، فرماندهان داخلی بر این باورند که سلاح های توزیع شده جمع آوردی نخواهد شد و یا هیچ کس سلاح را پس نخواهد داد. بهانه دیگر آمریکا نیز این است که مبارزه با داعش ادامه خواهد داشت و به همین دلیل در منطقه به این سلاح ها نیاز می باشد. – مسأله بعدی آن است که پول این سلاح ها یک بار توسط سعودی ها پرداخت شده و بازپس گیری آن معنا ندارد- .

افهرست سلاح هایی که از سوی آمریکا به منطقه فرستاده شده است در دست پنتاگون است. آمریکا باید نحوه امحاء این سلاح ها را نیز به ترکیه اعلام کرده و پادزهر آن را نیز تأمین نماید. لازم به ذکر است آمریکا تا کنون بیش از ۲۳ هزار کامیون و ۳ هزار هواپیما به منطقه سلاح و مهمات فرستاده است.

نخستین نفری باشید که برای این مطلب نظر ارسال می‌کند.!

نظر خود را ارسال کنید

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.