تحقیر شدید احزاب کردی توسط سیامند معینی


مجله آلترناتیو که رسانه ی نوشتاری پژاک است و به صورت گاهنامه منتشر می شود در آخرین شماره خود ( شماره ی ۷۳ ) مصاحبه ای را با سیامند معینی -ریاست مشترک حزب حیات آزاد کوردستان – موسوم به پژاک انجام داده است که در این مصاحبه معینی بمانند همیشه به احزاب کردی در کردستان ایران حمله می کند و جایگاه و دیدگاه و ایدئولوژی آنها را نه تنها به چالش بلکه به سخره می کشد آنچه در ادامه خواهید خواند بخشهایی از متن مصاحبه ی معینی با مجله آلترناتیو است که در این شماره خود به بهانه بررسی ماهیت وجودی و دلایلی پیدایش  پژاک ، احزاب کردی را به شدت تخریب کرده است  .

اولین سوال آلترناتیو چنین است : با توجه به واگراییهایی که در فضای سیاسی حاکم بر شرق کوردستان حاکم است آیا میتوان امیدوار به چشماندازی تعاملی و همسویی سیاسی با احزاب شرق کوردستان بود؟

معینی چنین پاسخ می دهد : “اتحاد میان احزاب و گروه‌های سیاسی کوردستان در هر مرحله ای از تاریخ ضروری است؛ زیرا تنها از طریق اتحاد می‌توان با نیروهای سلطەگر مبارزەای قدرتمند را ادامه داد، بدون اتحاد و همسویی احزاب خطر تقابل این نیروها و هدر رفتن پتانسیل آنان در میان است. تعامل سیاسی هر حزب محدود به  جهانبینی آن می‌باشد”

معینی در ادامه می افزاید که : ” همزمان احزاب سیاسی شرق کوردستان، بخاطر جایگاه طبقاتی که دارند و به جهت آنکه خارج از بستر سیاسی خود هستند و در توهمی کاذب بسر می‌برند؛ از ارزیابی‌های واقع‌بینانه فاصله می‌گیرند و خودمحورانه برخورد می‌کنند، فضای سیاسی را با توجه به دنیای کوچک زیستی خود می‌سنجند و بر اساس این فرمول با یکدیگر تعامل می‌نمایند.”

” ما مدام در تلاش برای تعریف ضرورت همسویی و هماهنگی احزاب شرق کوردستان در این مرحلەی حساس تاریخی بوده‌ایم و امیدواریم کە آن‌ها نیز با درک ضرورت این امر و گستردگی و عمق تغییراتی کە همزمان در منطقه در شرف اتفاق است با دیدی واقع‌بینانە با آن برخورد نمایند.”

همچنان که مشاهده نمودید معینی در طی این سه پاراگراف به معرفی احزاب کردی پرداخته و روابط آنها با یکدیگر را مورد بررسی قرار  داده است  که اگر طریقه چیدمان و کاربرد واژگان توجه نماییم شاهد اوج بحران در روابط این احزاب با یکدیگر خواهیم بود که به احتمال زیاد در آینده ای نه چندان دور به درگیری مجدد بین این حزب با سایر احزاب منجر شود  امری که بارها در سایت دیارو نادیار مورد بررسی قرار گرفته است .

آلترناتیو در سوال پایانی خود به موضوع مهمی اشاره می کند که عبارت است از نحوه تعامل پژاک با سایر احزاب کردی در صورتی که این احزاب تحت سلطه پژاک و پ ک ک نباشند و جواب معینی قابل تامل است که در پایان بحث به آن خواهیم پرداخت

آلترناتییو : اگر همگرایی سیاسی میان احزاب شرق کوردستان به شکل سازنده و عملکردگرایانه شکل نگیرد، نحوه تعامل شما با این احزاب به چه صورت خواهد بود

سیامند معینی : هر حزب یا جریان سیاسی در برنامە و استراتژی خود راهکارهایی را برای گردآوری نیرو در راستای اهدافی مشخص پیروی می‌کند تا بتواند در رسیدن بە اهداف خود با نیروهای دیگر همراه باشد. همگرایی احزاب شرق کوردستان همیشە در دستور کار ما قرار خواهد داشت، اما اگر حزبی یا سازمانی ضرورت و درک کلاسیک و خودمحورانه‌ای از اوضاع داشتە باشد، طبیعی است کە ما با دیدی انتقادی بە آن نگاه خواهیم کرد. در هر حال، این خواسته ما بدان معنا نیست کە ما همە فعالیت‌های خود را بر مبنای همگرایی احزاب شرق کوردستان پایەریزی کردە باشیم؛ بلکه تلاش ما در جهت نیرو بخشی به جامعه در مقابل نیروهای مستبد و ضد سیاسی حکومتی و جهانی است و در این راستا توانستەایم گام‌هایی برداریم؛ یک نیروی انقلابی با جریان امواج حرکت نخواهد کرد بلکە خود محرک امواج خواهد بود.”

انچه که از پاسخ معینی برداشت می شود آنست که احزاب کردی به علل گوناگون منجمله جدایی از خواست مردم کردستان ایران و کمپ نشینی و درک کلاسیک و خودمحورانه‌ای از اوضاع و … توانایی رشد و حضور در کردستان ایران را ندارند و به نوعی حزب ساکن و حتی مرده بدل شده اند اگر چه معینی سعی دارد چنین تلقین کند که در این بین تنها پژاک است که به  شرایط وخیم این احزاب گرفتار نشده است اما هم سرکردگان و هم اعضای پژاک به خوبی می دانند که نه این حزب و نه سایر احزاب دیگر هیچکدام در فضای اجتماعی و سیاسی کردستان  شانس و فرصتی برای حیات و گسترش ندارند و بزرگترین مانع بر سر راه این احزاب خود مردم کردستان هستند

1 Comment

  1. جنگ پاوه و افشای گلاویژ حیدری زردویی فرزند حاج عبدالرحمن حیدری معدوم
    پس از انقلاب ۱۳۵۷ و سیل ورود افراد مسلح به داخل پاوه و ایجاد جو ناامنی بویژه از ناحیه برخی از طوایف شرور در اطراف پاوه مردم این شهر در قالب کمیته های مردمی در مرداد ۱۳۵۸اقدام به خلع سلاح اشرار کرده و این امر با مخالفت اشرار منطقه و نیز احزاب مسلح کرد مانند دمکرات کردستان و غیره قرار گرفت . لذا در یک ائتلاف نامقدس طوایف شرور و مسلح اطراف پاوه با گروهی از اعضای حزب دمکرات کردستان که بعضا پاوه ای بودند و با حمایت تسلیحاتی و مادی از دولت بعث عراق اقدام به محاصره پاوه کرده که یک هفته طول کشید و طی آن اشرار منطقه اورامانات با بلند گو زنان پاوه را با الفاظ رکیک به تجاوز جنسی تهدید میکردند و در بیمارستان سربازانی را که از آن حراست میکردند سر بریدند و آب و ورود مواد غذایی و … را به مرکز شهر قطع کردند. پس از شکست این غائله در سال ۱۳۵۹ پدر گلاویژ حیدری که حاج عبدالرحمن نام داشت در اردیبهشت ماه بمدت یکهفته شهر پاوه را از جانب کوه آتشگاه مورد حمله خمپاره ای قرارداد که از سوی حزب بعث در اختیار وی نهاده شده بود و دهها تن از مردم غیرنظامی در پاوه را بقتل رساند و خود سرانجام توسط نیروهای دولتی به هلاکت رسید. حال این زن که در سوئد لانه کرده مکررا از راه سازمانهای موسوم به حقوق بشر درباره قتل عام خانواده اش توسط حکومت کنونی به نشخوار میپردازد در حالکیه پدر و برادر او که در حنگ مسلحانه هلاک شده اند قاتل دهها تن از مردم غیر نظامی پاوه هستند.

نظر خود را ارسال کنید

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.