کلاه گشاد پان ترکیست ها بر سر احزاب کوردی در آستانه انتخابات مجلس+ عکس

آسو قربانی بخش تحلیل خبر :

در حالی که انتخابات مهمترین نشانه وجود دمکراسی و برقراری حکومت دمکراتیک و مردمی است و دولت های  جهان وجود انتخابات در کشورشان را نشانه پیشرفت و اعتلای خود می دانند اما احزاب کردی یک تنه در برابر تمام تاریخ و تمدن و پیشرفت و دمکراسی وقد علم کرده اند و نخبگان این احزاب تزهایی داده اند که تمام تلاش فرزانگان بشری از افلاطون گرفته تا نیچه و آلبر کام و دکارت و …. را ضرب در صفر نمودند .

در حالی که تمامی فیلسوفان و بزرگان علم و جامعه شناسان و سیاستمداران مدرن اظهار داشته اند که تلاش ها باید برای برقراری رای مردم و چسپاندن نظریات مردم در قانون و حکومت مردم بر مردم باشد اما احزاب کردی و رهبران فرزانه اش معتقدند که باید انتخابات را بایکوت نمود !!! گویا ایشان دلشان دیکتاتوری می خواهد و یا از نتیجه ای که شاید از رای مردم حاصل می شود واهمه دارند .

این حزب ها همیشه از یک مطلب مطمئن بوده اند و آنهم  انقلابی بودن مردم کردستان و وفاداری این مردم به نظام و میهن و آب و خاکشان بوده است  پس با وجود انکه درگاه کاندید شدن و انتخاب کردن همیشه به روی همگان باز بوده است اما این احزاب هیچگاه به انتخابات و انتخاب شدن روی خوش نشان نداده اند چون از نتیجه آرای مردم مطمئن بوده اند .

مهمترین تغییر در رویکرد بایکوت توسط جناح منشعب شده دمکرات یعنی حدک و رهبری آن یعنی خالد عزیزی اتخاذ شد ولی در دوره ی پیش روی این حزب بار دیگر در دامی افتاد که دو حزب کومله و حدکا برایش گسترانده بودند . این دو حزب یعنی کومله ی مهتدی و حدکا  با بوجود آوردن مرکز همکاری احزاب توانسته اند دیگر احزاب کوچک و خرد دیگر را به نام همبستگی کردها به زیر سلطه ی خود درآورده و مجبور به اطاعت و پیروی از خود کنند و اینبار نیز حدک به این تله گرفتار شد و علی رغم میل باطنی و بناچار این حزب نیز به جمع بایکوت گران پیوست .

در حالی که بسیاری از فعالین سیاسی کردی در اروپا معتقد به شرکت در انتخابات بودند و اظهار می کردند که کردستان ایران به علت تداخل قومیتی در بیشتر نقاط ان با سایر اقوام مخصوصا با مناطق ترک زبان در شهرهای نقده و ارومیه و تکاب و میاندواب و …نیازمند شرکت حتمی حداقل در این مناطق است اما رهبران احزاب کردی با رد این مسئله می گفتند که برادران ترکمان نیز مانند ما به بایکوت انتخابات پرداخته اند .

و اینک تنها دو روز مانده به انتخابات احزاب ، نقشه ی احزاب پان ترکی به مرحله ی اجزا در می آید و بار دیگر خنجری از پشت به این احزاب زده می شود گویا پان ترکها نیز می دانند که احزاب کردی خالی از اتاق فکر هستند و می شود به خوبی سرشان را شیره مالید همچنان که اینبار بسیار عالی این کار را کردند .

تنها دو روز مانده به انتخاباتی که تمامی مخالفان ایران آن را تحریم کرده بودند خبری تکان دهنده برای ضد انقلاب منتشر می شود :

محمود علی چهرگانی رهبر گاموح (پان ترک ها ) در مصاحبه ای چنین می گوید : حتی اگر مدیرکل اطلاعات در ارومیه کاندید شود و تورک باشد من به او رأی می دهم. ما ( پان ترک ها ) نه به ایران کار داریم و نه به آمریکا! فقط به فکر آذربایجان -باصطلاح- جنوبی هستیم”

و بنابر گفته ی یکی از فعالین کرد : این خبر نشانی بود از خیز بلند ترک ها برای تسخیر کرسی های مجلس در حوزه های دو قومیتی  در حالی که  ما کردها هنوز در تخیل تحریم انتخابات و فرصت سوزی سیاسی به سر می بریم. خنجری که این بار احزاب کوردی از پشت خوردند!

هنوز زمان چندانی از چرخش پان ترکها برای شرکت در انتخابات و گرفتن نمایندگی شهرهای دو قومیتی نگذشته بود که خبر دیگری منتشر شد و مضمون آن بدین صورت بود که ترکها می خواهند نمایندگی این شهرها را به هر قیمتی که شده ازآن خود کنند .

ائلیار ماکوئی فعال حرکت بیداری آذربایجان جنوبی چنین می گوید : بر هر تورکی واجب است که در حوزه ارومیه و سولدوز – نقده – رأی دهد. نباید بگذاریم در غرب آذربایجان کوردها رأی بیاورند!

همه این سخنان در حالی ایراد شده اند که آقایان باصطلاح رهبران اپوزیسیون کُرد هم دلخوش به تعهدشان با اپوزیسیون ملی گرا صحنه را به طور کامل به نفع تورک ها خالی کرده اند!

حال این کردها هستند که باید بین دو گزینه یکی را انتخاب کنند یا پیروزی پان ترک ها و نمایندگانشان و یا یا مشارکت حداکثری کردها و کسب اکثریت آرا و فرستادن نماینده کورد به مجلس .

2 Comments

نظر خود را ارسال کنید

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.