آمادگی حزب دمکرات برای شکست کرونا


تصویری از کادر درمانی بیمارستان آزادی ۲ دررسانه های نزدیک به دمکرات پخش شده که در آن بر آمادگی پرسنل این بیمارستان برای مقابله با کرونا تاکید شده است که قبل از نقد تصویر باید به یک نکته مهم اشاره کنیم ، اینکه هیچ موردی از ابتلا به کرونا در کمپ های احزاب کردی گزارش نشده است که به احتمال زیاد ناشی از سه دلیل باشد

نخست آنکه : برخی از احزاب اعضایشان را به قندیل فرستاده اند تا درآمد زایی داشته باشند و چون کرونا قاچاق مشروبات الکلی را هم به تعطیلی کشانده پس این افراد با کسی روبرو نمی شوند و بدین ترتیب از کرونا مصون مانده اند .

دوم آنکه : روابط افراد در داخل کمپ ها هم تابعی از درگیرهای جناحی است و چون وضع داخلی این احزاب به شدت آشفته است پس مجالی برای دید و بازدید و رفت و آمد خانوادگی در داخل کمپ ها نمانده و همین که اعضا همدیگر را به رگبار نمی بندند خود بزرگترین لطف و محبتی است که این افراد در حق یکدیگر دارند و بلطبع در این شرایط اصلی ترین راه انتقال کرونا یعنی روابط مستقیم اجتماعی مسدود مانده است .

سوم آنکه : نه دیگر کسی به این احزاب می پیوندد و نه احزاب عضو جدیدی قبول می کنند و گویا شرایط ذهنی و روانی روسای این گروهک ها بسیار پریشان است و ترس از ورود کرونا به داخل مقرهایشان همه مسائل را تحت الشعاع قرار داده است و حتی سخن از انتقام بیولوژیکی درمیان است ، به دین ترتیب که ممکن است این احزاب برای ضربه زدن به یکدیگر افراد مبتلا به کرونا را به صفوف یکدیگر بفرستند و از این طریق به احزاب رقیب خود ضربات جبران ناپذیری را وارد نمایند .

اما بحث عکس بیمارستان آزادی و مقابله با کرونا در داخل حزب دمکرات

عکسی بسیار عجیب و نادر که اگر جهان درگیر کرونا نبود اینک این عکس وایرال شده بود . حزبی چنان پر مدعا با ۷ نفر کادر درمانی !!! و با شش دست لباس پرستاری در دو رنگ متنوع سفید و آبی و در چهار مدل یکسره ، و اتاق عملی و دکتری و لباس کردی با سه مدل ماسک ، تنها یک عدد کلاه و یک عدد عینک و دو مدل دستکش پلاستیکی و نایلونی و ۷ نوع کفش !!!

اینها تمام تجهیزات بیمارستان ۲۷ ساله ی دمکرات ( واقع در جاده ی کویه -تق تق ) در مقابله با این ویروس خطرناک هستند که بیشتر شبیه یک شوخی تلخ هستند تا یک اقدام جدی و حساب شده برای پیشگیری از کرونا که در صورت مثبت شدن اولین تست تنها راه درمانی در این بیمارستان فرار پزشک و شش دستیارش می باشد .

البته هیچگاه نه حزب  و نه اعضای حزب هیچ امیدی به درمان در این بیمارستان نداشته اند و چون همیشه بیمارستانی بوده است بدون دکتر همچنان که قادر فتحی در خاطره ای چنین می نویسد : من و محی الدین ریحانی و سیاوش گودرزی و لقمان زهرایی و خسرو در دوره درمانی شرکت نمودیم و من نتوانستم دوره را کامل کنم و ما به مثابه ی همان مثل کردی بودیم که می گوید ” در نبودن ملا برای اذان گفتن به خروس هم می گوییم بولقاسم ” ( https://pmnews.se/?p=36722)

دکتر های حزبی :

افرادی مانند هاوره اسماعیلی که مسئول بخش زنانه ی بیمارستان است تقریبا از روی ناچاری و فقط به جهت خالی نبودن مسند در این مرکز حضور دارند و کارایشان در حد سلام و احوالپرسی و آرزوی شفای عاجل  برای بیماران است و افرادی مانند دکتر روژان آشتاب نیز به پناه گاهشان در کانادا بازگشته اند و از آنجا در کانون پر مهر خانواده پیشرفت حزب عزیزشان را نظاره می کنند .

حتی روژان آشتابی که به گفته ی دوستانش ( هم اتاقی حزبی اش در کویه ) علاقه ی شدیدی به شوربای کردی دارد و تنها برای لذت بردن از این غذا به کردستان سفر می کرد اینک به سبب ترس از ابتلا به کرونا از خیر و لذت این غذا نیز گذشته است .

باید دید اینبار اتحاد کرونا با دیکتاتوریت چه ارمغانی را برای افراد گرفتار در چنگ احزاب کردی به همراه خواهد داشت هر چند که این احزاب به تنهایی و بدون کرونا نیز همواره مرگ و ویرانی را به اعضایشان تقدیم داشته اند.

نخستین نفری باشید که برای این مطلب نظر ارسال می‌کند.!

نظر خود را ارسال کنید

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.