افشاگری سیروس ملکوتی در مورد شبکه های خبری فارسی زبان اپوزیسیون

برنامه دیالوگ شبکه کردکانال وابسته به حدک که به زبان فارسی پخش می شود این هفته به بررسی نقش رسانه های خبری فارسی زبان در خارج از کشور پرداخته بود .

مجری برنامه آزاد مستوفی و مهمان برنامه سیروس ملکوتی بود ، مجری سابق بخش فارسی تیشک تی وی در زمانی که این شبکه در پاریس مستقر بود ، البته در آن زمان نیز به علت استعمال فراوان مشروبات الکلی و نداشتن تعادل روانی بسیار مورد اعتراض قرار می گرفت ولیکن در این برنامه به عنوان کنشگر فرهنگی – سیاسی حضور دارد تا به عنوان کسی که از نزدیک با رسانه های فارسی زبان اپوزیسیون آشنایی دارد به تحلیل موضوع بپردازد .

بحث دیالوگ با پرسشی در مورد اهمیت رسانه ها در زندگی روزمره آغاز می شود ، که سیروس ملکوتی در پاسخ به نقش این رسانه ها به عنوان ابزاری برای توهم سازی و گروگان گرفتن ذهنیت انسانها برای مقاصد تجاری و سیاسی اشاره می کند .

ادامه بحث پیرامون توانایی فعالیت این رسانه ها به عنوان اپوزیسیون است و اینکه این رسانه ها تا چه اندازه توانسته اند نقش اپوزیسیون را ایفا کنند ؟

ملکوتی می گوید اپوزیسیون ایرانی نتوانسته است شکلی انسجام یافته بیابد و نتوانسته در سیستم مبارزاتی به یک معادله سنگین مبارزاتی تبدیل شود رسانه های موجود با سرمایه های بسیار کلان بیرونی از سوی کشورهای مختلف تشکیل و به اجرا درآمده اند  . این رسانه ها اهداف مشخص سیاسی را دنبال می کنند آیا مگر می شود ۲۵۰ میلیون دلار سرمایه گذاری شود و ماهیانه میلیون ها دلار هزینه شود برای رسانه ها و آنوقت ما انتظار داشته باشیم آنها از سیاست های ما حمایت کنند آنهایی که هم در نقش مدیریت و هم در نقش اجرا کنندگان این پروژه ها حضور دارند عناصری هستند وابسته که البته ادعا می کنند رسانه باید بی طرف باشد . در حالی که نیروهای سیاسی از هم گسسته و پراکنده هستند این گونه رسانه ها کاملا مدیریت شده هستند . این رسانه ها می خواهند اپوزیسیون را وارد مرحله ای از ابتذال نمایند .

اکنون افرادی که به عنوان مجریان و تحلیل گران و منتقدان در این رسانه ها حضور دارند افرادی هستند که یا کشف حجاب کرده اند یا حجاب ار زبان و گفتارشان برداشته اند و اینک وارد حوزه مدیریت بر گفتمان شده اند .

بزرگنمایی اپوزیسیون فیک :

نقش رسانه ها در بزرگنمایی و به شهرت رساندن افراد غیر متخصص و بی صلاحیت بخش بعدی سخنان سیروس ملکوتی را تشکیل می دهد که این بخش نیز به نوبه خود قابل توجه است .

ملکوتی معتقد است که این رسانه ها در شکست اپوزیسون نقش داشته اند  چراکه شخصیت های فرهیخته را از نگاه مردم دور نگه داشته اند  و مردم به این رسانه های ساخته و پرداخته انگلیس و آمریکا و دولت های غربی توجه دارند  و د رمقابل این رسانه ها چهره هایی را به مردم تحمیل می نمایند که به یکباره از سبد خیال و توهم انتخاب شده اند سبدی که مدتها روی آن کار شده است . در همین چند ماه گذشته به دهها و صدها تحلیل گر جدید و نا آشنا مواجه شده ایم که قرار است رهنمودهای سیاسی ارائه دهند ، رهنمودهایی که اصلا تحلیلی نیستند و تنها ترجمه ای ناقص هستند از فلان روزنامه و وبلاگ .

افرادی که در این رسانه ها ماندگار شده اند کلا بازیگران سناریوهای این رسانه ها هستند و سعی می کنند در همان مدار رفتار کنند .

در قسمت آخر این گفتمان مجری سعی می کند بار دیگر جستاری داشته باشد به در اختیار گرفتن تریبون این رسانه ها به وسیله اپوزیسیون فیک و چنین می گوید : اپوزیسیونی که تریبون این رسانه ها را در اختیار گرفته ان فیک هستند گروههایی واقعا فیک متشکل از ده ، دوانزده نفر ، گروههایی در این رسانه ها مطرح شده اند سی نفر عضو داشته اند و توسط این رسانه ها بزرگ شده اند .

پاسخ سیروس ملکوتی بسیار جالب و قابل تامل است و مصداق بارز درست زدن به وسط خال است ، او ابتدا عنوان می کند که افراد شاغل در این رسانه ها خبرنگار نیستند و صرفا کارمند یک شبکه هستند و بس صد البته هزینه های بسیار هنگفتی نیز در اختیار این شبکه ها قرار داده می شود ولیک او می گوید که : یک نکته را نباید فراموش کنیم که قرار نیست من با پروژه آمریکایی مبارزه کنم قرار نیست من با پروژه انگلیسی مبارزه کنم ، قرار نیست من با پروژه ای که غرب با سرمایه سعودی ایجاد می کند مبارزه کنم ، من قصد دارم به جایگاه خودم پی ببرم .

تا اینجای کلام سیروس ملکوتی به درونمایه و ذات این شبکه ها می پردازد اما اگر سخن از اپوزیسون فیک است نباید از خطای احزاب کردی نیز چشم پوشید و اینجاست که ملکوتی بسیار زیرکانه به اقدام جالب احزاب کردی در وجهه دادن به اپوزیسیون فیک اشاره می کند او چنین می گوید :

شما به نکته ای اشاره کردید از پروژه سازی و چهره سازی و سازمان سازی های سیاسی ، خوب این را اول ما شروع کردیم !!! مگر در کنار فلان سازمان و حزب نپذیرفتیم که جبهه های پنج نفره را کنار خودمان قرار دهیم !؟ ما چقدر بیانیه دادیم با بیست یا سی حزب که تنها در میانشان دو حزب واقعی وجود داشت !! این روش غلطی بود که سازمان های سیاسی اپوزیسیون در اختیار داشتند و اکنون این رسانه ها از همان روش استفاده می کنند البته با بهره گیری از یک اهرم تبلیغاتی قدرتمند

نخستین نفری باشید که برای این مطلب نظر ارسال می‌کند.!

نظر خود را ارسال کنید

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.